تعیین حریم ایمن خطوط لوله انتقال گاز ترش به روش ارزیابی کمی ریسک
(ندگان)پدیدآور
باقری, مجتبیبدری, ناصررشتچیان, داوداقبالیان, هوشنگنوع مدرک
Textعلمی-پژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
یکی از مهمترین روشهای انتقال گاز، استفاده از خطوط لوله میباشد. با توجه به اینکه گاهی خطوط لوله انتقال گاز در اطراف مناطق مسکونی گسترش یافته اند و در صورت بروز نشتی یا پارگی در این خطوط، امکان ایجاد خسارتهای جانی و مالی وجود دارد، ایمنی افراد ساکن در مناطق اطراف خطوط لوله انتقال از اهمیت زیادی برخوردار است و تأمین این ایمنی از مهمترین دغدغه های صنعت انتقال گاز است. در این مطالعه، چگونگی تعیین حریم ایمنی خطوط لوله انتقال گاز ترش، که با توجه به پخش احتمالی گاز سمی هیدروژن سولفید در محیط، نسبت به خطوط لوله گاز شیرین خطرناک تر است، مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور تحلیل و تعمیم نتیجه های به دست آمده، یک خط لوله انتقال گاز ترش در استان بوشهر مورد بررسی قرار گرفته است. با استفاده از نرم افزار PHAST RISK و با توجه به روش ارزیابی کمی ریسک، حریم این خط لوله، در چهار ضخامت گوناگون، تعیین و مشخص شد که تأثیر 2 میلی متر افزایش یا کاهش در ضخامت لوله در تعیین حریم ایمن، میتواند حدود 60 متر و یا بیشتر باشد. این در حالی است که روشهای گذشته تأثیر ضخامت لوله را لحاظ نمی کردند.
کلید واژگان
خط لولهگاز ترش
حریم ایمن
بهداشت، ایمنی، محیط زیست (HSE)
نفت، گاز و پتروشیمی
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2013-08-231392-06-01
ناشر
جهاد دانشگاهی-پژوهشکده توسعه صنایع شیمیایی ایرانسازمان پدید آورنده
تهران، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی شیمی و نفتتهران، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی شیمی و نفت
تهران، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی شیمی و نفت
تهران، شرکت ملی گاز ایران، گروه تدوین استانداردهای ایمنی و بهداشت محیط زیست




