اثر تاریخ کاشت و تراکم بوته بر عملکرد، اجزای عملکرد و شدت بیماری زنگ در سیر انتخاب شده رامهرمز در منطقه بهبهان

Abstract

به منظور تعیین مناسب‌ترین تاریخ کاشت و تراکم بوته و تاثیر آنها بر وقوع بیماری زنگ سیر در رقم انتخاب شده رامهرمز آزمایشی به مدت دو سال(83-1381) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی بهبهان انجام شد. برای اجرای این تحقیق از آزمایش کرت‌های دو بار خرد شده ( اسپلیت اسپلیت پلات) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار استفاده شد. کرتهای اصلی تاریخ کاشت در چهار سطح از 15 شهریور تا 14 آبان به فاصله 15 روز، کرتهای فرعی فاصله بین ردیف در سه سطح20،30 و40 سانتی‌متر و کرتهای فرعی فرعی فاصله بین بوته در سه سطح 7، 10 و 13 سانتی‌متربود. برداشت سوخ‌ها در هر دو سال آزمایش در اوایل اردیبهشت ماه صورت گرفت. تجزیه واریانس مرکب داده‌ها نشان داد که حداکثر عملکرد (52/19 تن در هکتار) در تاریخ کاشت 15 شهریور تولید شد و برتری این تاریخ کاشت در مقایسه با سه تاریخ کاشت دیگر در سطح 1% معنی‌دار بود. با افزایش فاصله بین ردیف و بوته عملکرد سیرکاهش ولی میانگین وزن سوخ و سیرچه افزایش یافت به طوری که حداکثر محصول و حداقل میانگین وزن سوخ وسیرچه مربوط به فاصله 7 × 20 سانتی‌متر بود. اثر تاریخ کاشت و تراکم بوته بر میانگین تعداد سیرچه در سوخ و وزن خشک سیرچه معنی‌دار نبود. کمترین شدت آلودگی به بیماری زنگ به تاریخ کاشت 15 شهریور و فاصله بین ردیف 20 سانتی‌متر و بین بوته 7 سانتی‌متر تعلق داشت. با توجه به نتایج این بررسی کاشت سیر انتخاب شده رامهرمز در تاریخ15 شهریور با فاصله 7 × 20 سانتی‌متر( تراکم 714285 بوته در هکتار) برای منطقه بهبهان توصیه می‌شود.