تحلیل گفتمان غزلیات عاشقانه سعدی و ابتهاج با تاکید بر نظام گذرایی

Abstract

پژوهش‌حاضر با هدف تحلیل گفتمان غزلیات عاشقانه دو شاعر نامدار (سعدی و ابتهاج) از دو دوره زمانی مختلف انجام‌شده است تا به این وسیله چگونگی بازنمایی جهان‌بینی موجود در این گفتمان در قالب نظام گذرایی و انواع فرایند و نیز تفاوت‌ها و شباهت‌های احتمالی چنین بازنمایی‌ در غزلیات عاشقانه این دو شاعر مشخص گردد. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که در پیکره مورد بررسی فرایند‌های مادی، رابطه‌ای و ذهنی بیشترین کاربرد را داشته‌اند. همچنین سعدی از فرایند‌های ذهنی و بیانی بیشتر از ابتهاج استفاده کرده است. درحالی‌که کاربرد فرایند‌های مادی، وجودی و رفتاری در غزلیات ابتهاج بیشتر مشاهده می­شود.