چشم‌چرانی و ضرورت آسیب‌شناسی آن از دیدگاه امنیت اجتماعی زنان (نمونۀ موردی: دانش‌آموزان دختر دبیرستانی شهر دهلران)

Abstract

چکیده پژوهش حاضر درصدد بررسی پدیدۀ مذموم و نکوهیدۀ چشم‌چرانی از دیدگاه امنیت اجتماعی دختران دبیرستانی شهر دهلران می‌باشد. این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی است و برای جمع‌آوری داده‌های آن از پرسشنامۀ محقق‌ساخته استفاده شد. جامعۀ پژوهش همۀ دختران دبیرستانی شهرستان دهلران را در بر می‌گیرد که 40 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش بعد از مفهوم‌شناسی پدیدۀ چشم‌چرانی و بررسی آن در قرآن کریم، احادیث و روایات، به علل و ابعاد آن و اهمیت، کارکردها و نقش نهادهای فرهنگی و نیروی انتظامی در پیشگیری از پدیدۀ چشم‌چرانی یا برخورد با آن در ارتباط با امنیت اجتماعی زنان (نمونۀ موردی: شهرستان دهلران و منطقۀ موسیان) اشاره شده است و ضمن شناسایی آسیب‌ها، مهمترین مراحل و راهبردهای نهادینه کردن فرهنگ حجاب و عفاف چشم برای تعالی فرهنگی و امنیتی جامعه؛ بویژه در زنان مورد بررسی قرار گرفته است. در پایان پژوهش، ضمن تجزیه و تحلیل یافته‌‌ها، مهمترین راهکارها و پیشنهادات علمی و عملی برای جلوگیری از چشم‌چرانی و به تبع آن، رشد و تعالی فرهنگی و امنیتی جامعه ارائه گردید. نتایج نشان داد که 65% دختران دبیرستانی در معرض چشم‌چرانی پسران و مردان قرار دارند، 40% از آنان معتقدند که چشم‌چرانی آسیبی خطرناک برای امنیت اجتماعی و اخلاقی آنان قلمداد می‌شود و 86% نیز بر این باورند که اقدامات پیشگیرانۀ پلیس (آگاهی‌بخشی، اطلاع‌رسانی و ارشاد و هدایت) یا اقدامات و برخوردهای انتظامی، قانونی و قضائی می‌تواند باعث کاهش یا از بین رفتن پدیدۀ چشم‌چرانی شود؛ همچنین مشخص شد که اگر پدیدۀ چشم‌چرانی در جامعه رواج یابد، به آسیب‌های اجتماعی و اخلاقی همچون: انحراف جنسی، اخلال در امنیت و سلامت جامعه، ایجاد نگرانی و اضطراب در دختران، نابودی پاکدامنی و عفاف و عفت جنسی و ... منجر می‌شود.