چگونگی کاربرد یگان‌های توپخانه صحرائی در مقابله با گروه‌های تروریستی

Abstract

پژوهش حاضر باهدف تبیین چگونگی کاربرد توپخانه صحرائی در مقابله با گرو­ه­های تروریستی مبتنی بر پژوهشی آمیخته (کیفی- کمی) انجام‌شده است. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه فرماندهان توپخانه نزاجا از رده گردان به بالا می‌باشند. حجم نمونه در مرحله مصاحبه به روش هدفمند قضاوتی به تعداد 12 نفر و برای پرسشنامه با فرمول کوکران به تعداد 50 نفر محاسبه و نمونه‌‎گیری به روش طبقه‌ای تصادفی انجام‌شده است. اندازه‌گیری داده‌ها برای تبیین تاکتیک توپخانه صحرائی با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته و برای آزمون فرضیه­های پژوهش با ابزار پرسشنامه 27 سؤالی بوده است. روایی ابزار اندازه‌گیری به روش محتوایی و با تأیید خبرگان و پایایی آن برای مصاحبه با پایایی بازآمون (91 درصد) و پرسشنامه با آزمون آلفای کرونباخ به میزان (90/0) محاسبه‌شده است. نتایج پژوهش نشان داد که؛ 1) سازمان برای رزم توپخانه جهت مقابله با گروه­های تروریستی بایستی به‌صورت غیرتمرکزی و آتشباری باشد، 2) طرح‌ریزی آتش توپخانه بایستی در ابتدا به‌صورت مشروح و کامل و در ادامه ساده و تعجیلی ‌باشد، و 3) شناسایی، انتخاب و اشغال موضع توپخانه نیز باید به‌صورت تعجیلی و پراکنده در عرض و عمق منطقه ‌باشد.