تبیین فرماندهی یگانهای تاکتیکی زمینی در عملیات تاثیرمحور

Abstract

تغییر ماهیت جنگ پایه و اساس انفجار تفکر تأثیرمحور را آشکار می‌کند. به‌کارگیری رویکرد تأثیرمحوری توسط برنامه‌ریزان در نبرد هوایی خلیج‌فارس موجب تسهیل موفقیت جنگ هوایی شد. هدف این پژوهش تبیین فرماندهی یگان‌های تاکتیکی زمینی در عملیات تاثیرمحور می‌باشد. نوع پژوهش کاربردی و روش انجام آن همبستگی می‌باشد. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی نگاشته شده و تلاش دارد مفهوم عملیات تأثیر محور را با رویکرد مقابله با کشورهای فرامنطقه‌ای به طور مشروح بیان نماید. جامعه آماری پژوهش شامل فرماندهان و جانشینان قرارگاه‌های منطقه‌ای و تاکتیکی نزاجا می‌باشد. جمع‌آوری داده‌ها از طریق دو پرسشنامه تحت عناوین سبک فرماندهی و عملیات تأثیرمحور صورت پذیرفته است. جهت بررسی رابطه موجود میان متغیر مستقل و متغیر تابع از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. در سطح معنی‌داری پنج درصد (%5) صحت فرضیه‌های پژوهش مورد تأیید قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفه تصمیم‌گیری بیشترین تأثیر را بر عملیات تأثیرمحور دارد. و در این میان عامل ارزش‌های فردی فرمانده در امر تصمیم‌گیری فرماندهان بسیار مهم و تعیین کننده می‌باشد.