تأثیر وحدت فرماندهی در ارتقاء توان رزمی پدافند هوایی کشور جمهوری اسلامی ایران

Abstract

تجزیه و تحلیل جنگ­های اخیر و همچنین تعاریف مختلف ارائه ‌شده از محیط جنگ­های آینده حکایت از آن دارند که کشورهای مهاجم در اولین موج تهاجم خود، با به‎کارگیری تسلیحات و امکانات گوناگون به منظور کسب و حفظ برتری هوایی، سعی در نابودی حداکثر تجهیزات پدافندی کشور هدف را خواهند نمود تا در ادامه نبرد، نیروهای سطحی و هوایی بتوانند بدون هیچ­گونه تهدیدی اهداف خود را دنبال نموده و به پیروزی دست یابند. در چنین شرایطی ضمن استخراج نیازمندی­ها و تأمین تجهیزات پدافند هوایی، نقش روابط فرماندهی به منظور دست­یابی به وحدت تلاش و به‎کارگیری بهتر امکانات موجود در سطح کشور جمهوری اسلامی ایران جهت رسیدن به موفقیت در مأموریت­های این عرصه نیز دارای جایگاه ویژه­ای است، لذا محقق سعی دارد تا با ارائه تعریفی از فرماندهی و انواع آن نسبت به بررسی تأثیر وحدت فرماندهی در ارتقاء توان رزمی پدافند هوایی کشور جمهوری اسلامی ایران که هدف اصلی این پژوهش می­باشد بپردازد. در این راستا از جامعه مطالعه که شامل اسناد و مدارک و صاحب­نظران مرتبط با موضوع می­باشند و حجم نمونه که به‎صورت هدفمند ساده تعیین گردیده­اند، در خصوص "تأثیر وحدت فرماندهی" به عنوان یک متغیر مستقل کلان و "ارتقاء توان رزمی پدافند هوایی کشور جمهوری اسلامی ایران" به عنوان یک متغیر تابع، تحقیقی از نوع کاربردی با روش توصیفی و رویکرد کیفی با روش­های میدانی (مصاحبه و پرسش­نامه) و کتابخانه­ای (اسناد، مدارک و سایت­های اینترنتی) صورت­پذیرفته و نتایج حاصله به روش آمیخته (کمی/کیفی) مورد تجزیه و تحلیل و تبیین قرار گرفته است.