تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش اعتیادپذیری در نوجوانان مقطع متوسطه شهر ایلام

Abstract

مقدمه: به طور کلی جمعیت جوان و نوجوان با حساسیت خاص و نیازهای عاطفی روانی به سادگی در معرض خطراتی چون سوء‌مصرف مواد قرار می‌گیرد. از آنجایی که اعتیاد در میان گروه‌های سنی جوان و نوجوان به سرعت در حال گسترش است. هدف ما از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی بر کاهش اعتیادپذیری دانش‌آموزان دبیرستانی شهرستان ایوان غرب بوده است. مواد و روش‌ها: جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهرستان ایوان‌ غرب می‌باشد که تعداد140 نفر از دانش‌آموزان را با استفاده از روش خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب نمودیم، جهت انتصاب افراد در گروه‌ها از پیش آزمون اعتیادپذیری و مقیاس‌های عرت نفس، خودباوری، شادکامی و سبک‌های مقابله‌ای انجام شد. از میان آن‌ها 28 نفر که بالاترین نمره را در آزمون اعتیادپذیری و پایینترین نمره را در مقیاس یاد شده کسب کردند، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی 14 نفر و کنترل 14 نفر قرار گرفتند. از آزمون تحلیل کوواریانس و رگرسیون جهت تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌های پژوهش: نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های زندگی و کاهش اعتیادپذیری و همچنین افزایش مهارت‌های خودباوری، شادکامی، عزت نفس و مدیریت بحران سبک مسئله مدار در سطح a=0.5 اثر بخش می‌باشد. نتیجه‌گیری: با توجه به پایین آمدن سن گرایش به اعتیاد انجام کلاس‌ها و کارگروه‌های آموزشی جهت آموزش مهارت‌های زندگی به دانش‌آموزان، والدین و مربیان تربیتی آنها ضرورت می‌نماید