واکاوی جنایت بر میت از منظر فقه و قانون جزای ایران

Abstract

در شریعت اسلام آنچه مسلم است، این است که جسم انسان پس از مرگ هم دارای احترام است و هرگونه بی حرمتی و جنایت بر جسم انسان مرده، مانند جنایت بر فرد زنده تلقی می‌گردد. اهمیت و ضرورت انجام تحقیق از آنجا مشخص می‌شود که در اسلام به حفظ کرامت و احترام به بُعد معنوی انسان بسیار تأکید شده است. از مهمترین و نابخشوده‌ترین گناهانی که در آرای فقها و قانون مجازات به آن اشاره شده است، ارتکاب جنایت بر علیه اموات است که دو بُعد مادی؛ مانند مثله کردن، زنا و لواط و معنوی؛ مانند قذف، توهین و افترا را در بر می‌گیرد. این پژوهش با هدف بررسی موارد مشترک و اختلاف نظرات فقها و حقوق دانان قانون جزای ایران در رابطه با جرائم علیه مردگان، هتک حرمت و میزان دیه جنایت برمیت انجام و در آن به مبانی و ادلة احکام جنایت بر میت در فقه و قانون جزای ایران پرداخته شده است. با توجه به قاعدة «حرمه المیت کحرمه الحی»، آنچه که از فقه و قانون می‌توان استنباط نمود این است که قاعدة مجازات‌ها را در مورد مردگان تشدید نموده به گونه‌ای که برای مرتکبان هتک حرمت میت علاوه بر دیه، مجازات تعزیری نیز پیش‌بینی شده است. روش به کار برده شده در این تحقیق، توصیفی و تحلیلی می‌باشد.