بررسی میزان و نوع مزاحمت‌های خیابانی شهر ایلام در سال 1391

Abstract

هدف از اجرای این پژوهش تعیین میزان و نوع مزاحمت‌های خیابانی در شهر ایلام بود. جامعه آماری پژوهش مردان و زنان 10سال و بالاتر شهر ایلام بود که از بین آن‌ها تعداد 500نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب‌شد. ابزار اندازه‌گیری پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای بود که شامل 25 مجموعه پرسش بود. نتایج نشان‌داد که 56.1درصد مردان و 71درصد زنان به نوعی مزاحمت‌های خیابانی را تجربه‌کرده‌اند. بیش‌ترین مزاحمت خیابانی به‌ترتیب در زنان متأهل، زنان مجرد، مردان متأهل و مردان مجرد دیده‌می‌شود. مشاغلی که ارتباط اجتماعی بیش‌تری با مردم دارند؛ بیش‌تر مورد مزاحمت خیابانی قراردارند. برای مثال: ویزیتورها، رانندگان وسایل نقلیه عمومی و خبرنگاران. بیش‌ترین مزاحمت در شهر ایلام نگاه‌های آزاردهنده(58.46درصد)، مزاحمت‌های کلامی(54.4درصد) و بوق‌زدن و ایستادن اتومبیل شخصی جلوی رهگذران(34.12درصد) می‌باشد. کم‌ترین نوع مزاحمت‌ها هم شامل: دادزدن(21.01درصد)، مورد حمله فیزیکی قرارگرفتن(21.55درصد) و لمس-کردن(21.87درصد) می‌باشد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان‌داد که بین میزان مزاحمت‌های خیابانی برحسب تحصیلات، مدت زمان خارج‌بودن از منزل، شیوه بیرون‌رفتن از منزل، طبقه سنی، طبقات اجتماعی – اقتصادی، نوع خط تلفن همراه، نوع پوشش در مردان و زنان تفاوت معنا‌داری وجوددارد اما بین مزاحمت خیابانی و نوع وسیله نقلیه مورداستفاده تفاوتی مشاهده‌نشد.