پیش ­بینی روند توسعه شهری به سمت مناطق مخاطره­ آمیز با استفاده از تصاویر چندزمانه؛ مطالعه موردی: شهر مریوان

Abstract

<strong>با افزایش جمعیت و رشد شهرنشینی گسترش نواحی سکونتگاهی روند رو به رشدی داشته است. این گسترش سبب افزایش حرکت نقاط جمعیتی به سمت مناطق مخاطره</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>آمیز ژئومورفولوژیکی شده است که می</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>تواند خطرات زیادی را به همراه داشته باشد. بر این اساس هدف از تحقیق حاضر ارزیابی روند تغییرات نواحی سکونتگاهی شهر مریوان در طی سال</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>های 1992 تا 2017 و همچنین تعیین میزان توسعه این نواحی به سمت مناطق مخاطره</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>آمیز ژئومورفولوژی و در نهایت پیش</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>بینی این روند برای سال 2035 می</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>باشد. برای این منظور از تصاویر ماهواره</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>ای سال</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>های 1992، 2000، 2011 و 2017 استفاده شده است. روش کار به گونه</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>ای است که پس از تهیه نقشه نواحی سکونتگاهی سال</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>های مذکور، با استفاده از مدل ^{<strong>^[1]</strong>}</strong><strong>LCM</strong><strong> توسعه این نواحی برای سال 2035 و میزان حرکت این نواحی به سمت مناطق مخاطره</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>آمیز ژئومورفولوژیکی پیش</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>بینی شده است. نتایج تحقیق بیانگر این است که وسعت کل نواحی سکونتگاهی از حدود 8/7 کیلومترمربع در سال 1992 به 6/16 کیلومترمربع در سال 2017 افزایش پیدا کرده است و نتایج حاصل از پیش</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>بینی نیز بیانگر این است که این مقدار تا سال 2035 به حدود 3/24 کیلومترمربع خواهد رسید.</strong><strong>در طی این سال</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>ها در کنار افزایش روند توسعه نواحی سکونتگاهی، حرکت این نواحی به سمت مناطق مخاطره</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>آمیز نیز افزایش یافته است. به طوری </strong><strong>­</strong><strong>که از مجموعه کل وسعت نواحی سکونتگاهی سال 1992 حدود 7/1 کیلومترمربع در مناطق مخاطره</strong><strong>­</strong><strong>‌</strong><strong>آمیز ژئومورفولوژیکی قرار داشته که بیش</strong><strong>­</strong><strong>تر شامل مناطق پرشیب و حریم رودخانه</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>ها بوده است. در سال</strong><strong>‌</strong><strong>­</strong><strong>های 2001 و 2011 نیز این روند به 3/2 و 9/2 کیلومترمربع افزایش یافته و همچنین در سال 2017 به میزان 3/3 کیلومترمربع افزایش یافته است.</strong><strong> </strong><br /> <br clear="all" /><br /> <br /> ^{^[1]}- . Land Change Modeler<br />