ارزیابی کارایی تعیین موقعیت مطلق دقیق به عنوان جایگزینی برای تکنیک های نسبی

Abstract

<strong>در دهة اخیر استفاده از شیوة تعیین موقعیت مطلق دقیق </strong><strong>(Precise Point Positioning) </strong><strong>در کاربردهای استاتیک و کینماتیک ماهواره</strong><strong>‌</strong><strong>ای </strong><strong>متداول شده و چندین نرم</strong><strong>‌</strong><strong>افزار و سایت</strong><strong>‌</strong><strong>های پردازش برخط متعدد برای این منظور تولید شده</strong><strong>‌</strong><strong>اند. در این تکنیک از مشاهدات عاری از اثر یونسفر کد و فاز یک گیرندة دو فرکانس به همراه محصولات دقیق مدار و ساعت ماهواره که از سایت</strong><strong>‌</strong><strong>های مراکز مختلف </strong><strong>IGS</strong><strong> در دسترس</strong><strong>‌</strong><strong>اند، استفاده می</strong><strong>‌</strong><strong>شود. در نتیجه اگرچه در </strong><strong>PPP </strong><strong>به طور مستقیم نیازی به استفاده از مشاهدات ایستگاه</strong><strong>‌</strong><strong>های مرجع نیست، اما همچنان وجود یک شبکة مبنایی، حتی با فواصل بلند مانند شبکة </strong><strong>IGS</strong><strong> برای تولید محصولات دقیق مدار و ساعت ماهواره نیاز خواهد بود. همچنین استفاده از این شیوة تعیین موقعیت در کاربردهای مختلف، نیازمند داشتن دانش کافی از دقت، صحت و روش اجرای آن است. در مقالة حاضر، مشاهدات استاتیک چهار گیرندة </strong><strong>GPS</strong><strong> دو فرکانس از شبکة ایستگاه</strong><strong>‌</strong><strong>های دائمی ایران و مشاهدات کینماتیک گیرندة </strong><strong>GPS</strong><strong> مستقر روی هواپیما، با استفاده از نرم</strong><strong>‌</strong><strong>افزار بِرنیز </strong><strong>(</strong><strong>Bernese</strong><strong>)</strong><strong> و به دو شیوة مطلق دقیق و نسبی با استفاده از ایستگاه</strong><strong>‌</strong><strong>ها و محصولات دقیق </strong><strong>IGS</strong><strong> پردازش شده و نتایج آنها با هم مقایسه شده است. همچنین به منظور تعیین مدت زمان بهینة جمع آوری مشاهدات برای رسیدن به دقت بهتر از ده سانتیمتر در حالت استاتیک، مشاهدات ایستگاه</strong><strong>‌</strong><strong>های دائمی در هر مرحله با اضافه کردن یک ساعت به مشاهدات قبلی پردازش شدند. در نهایت مشخص شد که با داشتن مشاهدات </strong><strong>GPS</strong><strong> به مدت زمان بیش از یک ساعت، رسیدن به دقت بهتر از ده سانتیمتر در حالت استاتیک تضمین شده و با استفاده از تکنیک </strong><strong>PPP</strong><strong> دقت مشاهدات کینماتیک به طور متوسط و در مقایسه با حالت نسبی بهتر از ده و بیست سانتیمتربه ترتیب در حالت دو بعدی و سه بعدی است که می</strong><strong>‌</strong><strong>تواند در بسیاری از کاربردهای نقشه</strong><strong>‌</strong><strong>برداری مانند هیدروگرافی و فتوگرامتری کافی باشد.</strong>