کارکردگرایى و شهر

Abstract

علم جغرافیا به عنوان یک دانش میان رشته‏ اى در طى دوران تحول و تکامل خود از علوم اجتماعى و فلسفى بهره فراوان برده است. یکى از نظرات تأثیرگذار در جغرافیا و مخصوصا برنامه‏ ریزى شهرى به عنوان یکى از زیر شاخه‏ هاى این علم، کارکردگرایى را مى‏ توان نام برد. کارکردگرایى را اگر فعالیتى ضرورى جهت حیات اجتماعى بدانیم در این بررسى به موارد کلیدى این نظریه که کمک به حیات و دوام شهر نموده، پرداخته‏ ایم؛ که پس از مطالعه و بررسى تاریخچه و مفاهیم این نظریه و ارتباط آن با علم جغرافیا براساس شواهد و اسناد کتابخانه‏ اى، به بررسى جایگاه این نظریه در نظام شهرى و برنامه‏ ریزى شهرى پرداخته شده است آنچه به عنوان نتیجه مى‏ توان بیان داشت به این شرح است: اعتبار این نظریه در علم جغرافیا از سال‏ هاى 1920-1960 به عنوان دوره اوج و شکوفایى کاربرد آن پس از شکل‏ گیرى منشور آتن و رواج برنامه ‏ریزى جامع مى‏ باشد. از دهه 1960 به بعد به عنوان دوره افول و ناکارآمدى نظریه به علت رواج رویکرد سیستمى و رواج الگوهاى ساختارى راهبردى است.