بررسی کاربردهای سنجش از دور در ارزیابی و پایش تخریب سرزمین و بیابان زایی

Abstract

<strong>پیچیدگی و توسعه روزافزون پدیده</strong><strong>‌</strong><strong>های پویایی مانند تخریب سرزمین و بیابان</strong><strong>‌</strong><strong>زایی در قرن حاضر، فکر استفاده از فناوری</strong><strong>‌</strong><strong>های جدید را برای ارزیابی و پایش آنها معطوف نموده است (علوی پناه،1382). از مهمترین این فناوری</strong><strong>‌</strong><strong>ها که مبتنی بر فناوری</strong><strong>‌</strong><strong>های اطلاعات مکانی(ژئوانفورماتیک) هستند می</strong><strong>‌</strong><strong>توان به سنجش از دور² و سیستم اطلاعات جغرافیایی³ و سیستم موقعیت</strong><strong>‌</strong><strong>یابی جهانی⁴ اشاره نمود. در حقیقت امروزه بررسی تغییرات مکانی و زمانی پدیده</strong><strong>‌</strong><strong>های پیچیده</strong><strong>‌</strong><strong>ای مانند تخریب سرزمین و بیابان</strong><strong>‌</strong><strong>زایی به منظور ارزیابی و پایش مستمر آنها برای مدیریت و بهره</strong><strong>‌</strong><strong>برداری صحیح آنها اجتناب</strong><strong>‌</strong><strong>ناپذیر می</strong><strong>‌</strong><strong>باشد. انتظار آن است با ورود چنین فناوری</strong><strong>‌</strong><strong>های نوینی، امکان بررسی</strong><strong>‌</strong><strong>های بهتر و دقیق</strong><strong>‌</strong><strong>تر پدیده</strong><strong>‌</strong><strong>های زمینی میسر گردد. از این میان، فناوری سنجش از دور که مبتنی بر تهیه اطلاعات مکانی (در فواصل مشخص زمانی) توسط هواپیماها و ماهواره</strong><strong>‌</strong><strong>ها می</strong><strong>‌</strong><strong>باشد، نقش بسیار ارزنده</strong><strong>‌</strong><strong>ای در ارزیابی و پایش تخریب سرزمین و بیابان</strong><strong>‌</strong><strong>زایی در مقیاس</strong><strong>‌</strong><strong>های محلی، منطقه</strong><strong>‌</strong><strong>ای و جهانی دارد. قابلیت</strong><strong>‌</strong><strong>های فراوانی که این فناوری ایجاد نموده است (چند طیفی بودن، گستره وسیع دید، رقومی</strong><strong>بودن، افزایش روز افزون توان تفکیک طیفی، زمینی، زمانی، رادیومتری، ارزان بودن، پوشش تکراری و تنوع طیفی، سهل الوصول بودن داده</strong><strong>‌</strong><strong>ها، دسترسی سریع به نقاط دور افتاده و دقت بالای آنها) سبب ایجاد رویکرد جدیدی در مطالعات مربوط به ارزیابی و پایش بیابان</strong><strong>‌</strong><strong>زایی گردیده است.</strong>