مدیریت بحران در مخاطرات طبیعی در شبکه آب شرب شهر نهبندان

Abstract

سامانه‌های تأمین آب بخش‌های سازه‌ای تأسیساتی هستند که همگان از آن‌ها استفاده می‌کنند و ازآنجاکه بهزیستی، تندرستی، مصرف آب آشامیدنی سالم، کارهای اقتصادی و حفظ زیست‌بوم عموم مردم به آن‌ها بستگی دارد، دارای اهمیت حیاتی هستند. در شرایط کنونی کشور بحث مدیریت بحران ازجمله مباحث پراهمیتی است که به‌صورت جدی از سوی سازمان‌های گوناگون به آن پرداخته می‌شود. در این میان بحران‌های حوزه خطوط لوله و تأسیسات شایسته توجه و نگاهی ویژه است اما باید این واقعیت را پذیرفت که تا پیش‌ازاین آن‌طور که بایسته است به‌صورت تخصصی به آن توجه نشده است. هدف این مقاله، بررسی و شناخت عوامل مؤثر در آسیب‌پذیری مدیریت بحران و برنامه‌ریزی در ارتباط با شبکه آب شرب شهر نهبندان در حوادث ناشی از فشار شبکه و مخاطرات طبیعی در شبکه آب است تا بتواند در جهت کاهش خسارات جانی و مالی سوانح جلوگیری به عمل آورد. در این میان شهر نهبندان نیز با جمعیت قریب 20 هزارنفری و قرار گرفتن به‌عنوان یک مرکز سیاسی در نزدیکی مرز افغانستان و مجاورت استان سیستان و بلوچستان و همسایگی با کویر لوت اهمیت بسزایی پیرامون مقابله با تهدیدات انسانی و طبیعی دارد و با توجه به اقلیم خشک و کم آب این منطقه یکی از مهم‌ترین شریان‌های حیاتی شبکه آب شرب است. این پژوهش از نوع پژوهش‌های کاربردی است. برای تصویرسازی، رسم نقشه‌ها، تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از GIS ، اتوکد ، WaterGEMS، اکسل و SPSS استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که شاخص های در نظر گفته شده وزن دهی نهایی بین 10/0 تا 59/0 است که بر این اساس نواحی به شش ناحیه بر اساس وزنشان تقسیم شده است. بیشترین وزن متعلق به منطقه 30 با رنگ قرمز است. سپس منطقه 48 با رنگ صورتی در اولویت است. پس از آن بیشترین تمرکز باید بر مناطق آبی باشد که بافت قدیمی شهر نهبندان در جنوب و بخش هایی از شمال را شامل می شوند.