شاخص‌های حکمروایی خوب روستایی (موردمطالعه: بخش زهان شهرستان قاینات)

Abstract

حکمروایی خوب درواقع رهیافتی تطبیقی در برنامه ریزی و مدیریت منابع در قلمرو سرزمین)کشور، منطقه، شهر، روستا و مانند این‌ها( برای دستیابی به توسعه پایدار به شمار می‌آید که از طریق رفتار قاعده‌مند و نهادینه شدن پاسخگویی، مشارکت مردمی، شفافیت، قانونمندی، مسئولیت‌پذیری، اجماع و مانند این‌ها دست‌یافتنی است و تعامل توسعه‌ای در دوره‌های مختلف تاریخی با تحولات اندیشه‌ای توسعه و برنامه‌ریزی در ایران متفاوت است؛ به‌طوری‌که پارادایم حاکم توسعه پایدار روستایی در سپهر علوم جغرافیایی و برنامه‌ریزی و مدیریت، از مدیریت توسعه‌ای به حکمروایی توسعه‌ای جهت داده است و هدف اصلی از این پژوهش شناسایی مهم‌ترین نقاط ضعف حکمروایی خوب و بهترین نقطه حکمروایی خوب برای بخش زهان است و روش تحقیق نیز توصیفی - پیمایشی است و در این پژوهش از دو روش اسنادی و پیمایشی استفاده‌شده است و نتایج پژوهش حاکی از آن است که دید روستاییان شاخص‌های) مشارکت، مسئولیت‌پذیری، شفافیت، عدالت و برابری( در وضعیت خوب و مطلوب قرار دارند و از دید کارشناسان شاخص‌های پاسخگویی و ا مام گرایی در وضعیت مطلوب قرار دارند نتایج آزمون‌های آماری نشان می‌دهد که رهیافت حکمروایی خوب روستایی می‌تواند به چالش مدیریتی توسعه روستایی در ایران پاسخی درخور دهد و توسعه پایدار روستایی را سرعت بخشد.