نقش سرسختی روان شناختی درگرایش به اعتیاد جوانان

Abstract

هدف از انجام این پژوهش بررسی نقش سرسختی روان شناختی درگرایش به اعتیاد جوانان است. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش مروری است. مسئله مواد مخدر یکی از مسائل مهم و جدی در سطح بین‌المللی است که از جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی، فیزیولوژیک و روانی نگاه‌های مختلفی را به خود معطوف داشته است. اعتیاد یا وابستگی به مواد مخدر، یک اختلال مزمن و بازگشت کننده است که دارای تأثیرات عمیق اجتماعی، روان‌شناختی، جسمی و اقتصادی است و علاوه بر تخریب شخصی، هزینه‌های سنگینی را بر افراد، خانواده و جامعه تحمیل می‌نماید. واژه سرسختی روان‌شناختی را کوباسا، مدی، کان ابداع کردند. سرسختی روان‌شناختی ویژگی شخصیتی است که فرد واجد آن قادر به حل کارآمد چالش‌ها و استرس‌های بین فردی است و در مواجهه با حوادث از آن به‌عنوان منبع مقاومت و همانند سپری محافظ استفاده می‌کند. این سازه از سه مؤلفه تعهد، کنترل و مبارزه‌جویی تشکیل‌شده است. مرور پژوهش های مختلف نشان داد که سرسختی روان شناختی با گرایش به اعتیاد رابطه معکوس دارد، به این معنی که هر چه سرسختی روان‌شناختی بالاتر باشد، گرایش به اعتیاد کاهش می‌یابد و بالعکس؛ لذا با توجه به ارتباط سرسختی روان شناختی و گرایش به اعتیاد توصیه می‌شود که کارگاه‌های آموزشی سرسختی روانشناختی از طریق بازسازی شناختی برای افرادی که در معرض گرایش به اعتیاد قرار دارند برگزار کرد.