کاربرد آینده‌پژوهی در افزایش سطح امنیت‌اجتماعی با استفاده از روش CIB (نمونه موردی شهر بیرجند)

Abstract

تأمین امنیت‌اجتماعی از وظایف مهم نظامی-سیاسی دولت به حساب می‌آید. امنیت‌اجتماعی به معنای تمهید فضا و ابزارهای لازم برای ابراز وجود و طرح نظر گروه‌های مختلف اجتماعی است و به عنوان یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های توسعه‌یافتگی در سطح جهان مورد پذیرش تمامی جوامع است. از این‌رو همیشه سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی برای بالابردن سطح امنیت‌اجتماعی به عنوان یکی از اصلی‌ترین اهداف برای سیاست‌گذاران در سطح کلان و خرد مطرح بوده است و همیشه در پی افزایش سطح شاخص‌های اثرگذار بر آن هستند. یکی از روش‌هایی که می‌توان از آن برای سیاست‌گذاری و افزایش سطح امنیت‌اجتماعی استفاده کرد، روش تحلیل تعادلی اثر متقابل یا همان (CIB) است. این روش یکی از روش‌های آینده‌پژوهی است که در نهایت منجر به خلق سناریوهایی می‌گردد که مبنای سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی هستند. آینده‌پژوهی با بهره‌گیری از طیف وسیعی از متدلوژی‌ها به گمانه‌زنی‌های سیستماتیک و خردورزانه، در مورد نه فقط «یک آینده» بلکه «چندین آینده متصور» مبادرت می‌کند در حقیقت می‌توان گفت آینده‌پژوهی به دنبال ساخت آینده است تا پیش‌بینی آینده. از این‌رو در این پژوهش ابتدا شاخص‌های امنیت‌اجتماعی بر اساس نظر متخصصان و مطالعات پیشین انتخاب شده که عبارتند از: تعداد نیروی پلیس، نرخ بیکاری، جمعیت، وسعت، نرخ تورم، نرخ مهاجرت، در مرحله‌ی بعدی این شاخص‌ها را در قالب ماتریس CIB برای متخصصان ارسال شده و با استفاده از نرم‌افزار Scenario Wizard سناریوهای مناسب برای سیاست‌گذاری در راستای افزایش سطح امنیت‌اجتماعی در شهر بیرجند انتخاب شده‌اند و در نهایت تعداد 6 سناریو (برای هر شاخص یک سناریو) انتخاب شد.