نقش سرمایه‌ی اجتماعی بر میزان امنیت عمومی مطالعه‌ی موردی: شهر نهبندان خراسان جنوبی

Abstract

در آغاز هزاره‌ی سوم میلادی تأمین و توسعه‌ی امنیت پایدار و کسب قدرت برتر مبتنی بر قدرت نرم می‌باشد. به همین دلیل اقتصاد برتر، فناوری و دانایی، منابع انسانی برتر، سرمایه‌ی اجتماعی، پیوستگی مردم و حاکمیت مهم‌ترین منابع قدرت و امنیت تلقی می‌شوند. احساس امنیت در امان بودن یا در امان حس کردن جان، مال، هویت و ارزشهای خود از تهدید، صدمه، آسیب و نبود دغدغه تأمین نیازهای مفعول حال و آینده می‌باشد. سرمایه‌ی اجتماعی به عنوان ظرفیت و قابلیت مشارکت مردم در توسعه نظم و امنیت عمومی در سال های اخیر توجه نظریه پردازان مختلف را به خود جلب کرده است. این مقوله افراد و گروهها را در دست‌یابی به منافع عمومی نظیر امنیت و احساس آن و عملکرد مؤثر نهادهای حکومتی یاری می‌رساند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش سرمایه‌ی اجتماعی بر میزان امنیت عمومی شهروندان با روش همبستگی انجام شده است. جامعه‌ی آماری پژوهش حاضر عبارتست از کلیه‌ی‌ شهروندان شهر نهبندان خراسان‌جنوبی که سن آن‌ها بیش از 18 سال (در سال 1389 برابر با 56089 نفر) می‌باشد. با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای است. 251 نفر بر اساس فرمول کوکران انتخاب شدند. از ضریب همبستگی چندگانه، ضریب همبستگی کانونی، تحلیل مسیر و اندازه‌گیری مکرر برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شده است. بر اساس نتایج تحلیل همبستگی کانونی از بین مؤلفه‌های سرمایه‌ی اجتماعی ساختاری، مؤلفه‌ی ارتباطات اجتماعی با وزن 301% نسبت به مؤلفه‌ی شبکه‌های اجتماعی با وزن 212% از اهمیت بیشتری برخوردار بوده است.