اثر یک دوره تمرین ورزشی در شرایط نورموکسی و هیپوکسی بر مقادیر اریتروپوئیتین و عملکرد جسمانی در دونده‌های استقامتی نخبه

Abstract

<br /> بیان شده است که اریتروپوئیتین (EPO) نقش مهمی در سازش‌پذیری تهویه‌ای به هیپوکسی مداوم ایفا می‌کند. هدف از این تحقیق، بررسی اثر یک دوره تمرین ورزشی در شرایط نورموکسی و هیپوکسی بر مقادیر اریتروپوئیتین و عملکرد جسمانی در دونده‌های استقامتی نخبه بود. در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، 8 مرد دوندۀ استقامت تیم ملی شرکت کردند. برنامۀ تمرینی شامل تمرینات تداومی، تناوبی، هوازی و مقاومتی برای همه یکسان بود. دوندگان، بین 15 تا 18 جلسه در هفته و به مدت یازده هفته زندگی در ارتفاع، تمرین در ارتفاع و در سطح دریا در تمرینات حضور یافتند. آزمون عملکرد 1500متر و خون‌گیری طی مراحل پیش‌آزمون (سطح پایه نورموکسی)، پس‌آزمون 1 (پیش از هایپوکسی)، پس‌آزمون 2(پس از هایپوکسی) و پس‌آزمون 3(پس از سطح دریا) در چهار زمان ثبت شد. نتایج طی مراحل پیش‌آزمون(سطح پایه نورموکسی)، پس‌آزمون 1 (پیش از هایپوکسی)، پس‌آزمون 2(پس از هایپوکسی) و پس‌آزمون 3(پس از سطح دریا) در چهار زمان اندازه‌گیری نشان داد که تفاوت معنا‌داری در EPO و عملکرد دوی 1500متر بین زمان‌های اندازه‌گیری وجود دارد (001/0P=). نتایج نشان داد مقادیرEPO از ابتدا تا انتهای دورة تجربی کاهش یافت (001/0P=). همچنین زمان دویدن 1500 متر به‌طور معنا‌داری کاهش یافت (001/0P=). با توجه به نتایج تحقیق حاضر به‌نظر می‌رسد تمرینات در شرایط هیپوکسی می‌تواند تأثیرات مثبتی بر بهبود عملکرد ورزشکاران استقامتی داشته باشد.