تأثیر یک دوره مصرف مکمل کوئرستین بر بیان ژن 1PGC- در دوران بی‌تحرکی در رت‌های فعال بعد از یک دوره تمرین HIIT

Abstract

<br /> هدف از این پژوهش، تعیین اثر مکمل کوئرستین در دوران بی‌تحرکی بر مسیر سیگنالینگ 1PGC- است. همچنین محققان در پی پاسخگویی به این پرسش هستند که آیا مصرف مکمل کوئرستین، می‌تواند در پیشگیری از آتروفی در دوران بی‌تحرکی مفید باشد؟<br /> در این پژوهش، 30 سر موش نر صحرایی 2 ماهه نژاد اسپراگ‌داولی (وزن=80/11±295 گرم) انتخاب شدند و در دو گروه کنترل (6n=) و تمرین (24n=) قرار گرفتند. تمرین تناوبی با شدت 16 متر در هفتۀ اول آغاز شد و در هفتۀ هشتم به‌ سرعت 30 متر در دقیقه رسید. پس ‌از آن، رت‌های گروه کنترل و 6 رت از گروه تمرین کشته شدند. سپس مابقی گروه تمرین (18n=) به‌صورت تصادفی به سه گروه (بی‌تمرینی، بی‌تحرکی و بی‌تحرکی همراه با مصرف مکمل کوئرستین) تقسیم شدند. سپس گروه‌های بی‌تحرک به مدت 14 روز بی‌حرکت شدند و در این دوران به گروه مکمل، مکمل کوئرستین با دوز 400 میلی‌گرم در روز خورانده می‌شد. پس از اتمام دورۀ 14 روزه، رت‌ها کشته شدند و میزان بیان ژن PGC-1 عضلات نعلی آزمودنی‌ها اندازه‌گیری شد.<br /> میانگین وزنی رت‌ها نسبت به گروه کنترل و دو گروه دیگر (بی‌تمرین و بی‌تحرک) بیشتر بود (001/0 = P). از طرف دیگر، پس از 14 روز، میزان بیان ژن PGC1α در گروه بی‌تحرک همراه با مصرف کوئرستین بیشترین سطح و در گروه بی‌تحرک کمترین سطح بیان ژنی را داشت (004/0P= ).<br /> نتایج تغییرات نشان داد با مصرف مکمل کوئرستین، می‌توان انتظار حداقلی کاهش در وزن عضله و بیان ژنی PGC1 در بی‌تحرکی را داشت.