تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی شدید در آب و خشکی بر فاکتورهای آنتی‌اکسیدانی و التهابی در ورزشکاران مرد اسکواش

Abstract

<br /> <strong>هدف از تحقیق حاضر مقایسۀ تأثیر فعالیت ورزشی تناوبی شدید در آب و خشکی بر برخی از فاکتورهای آنتی‌اکسیدانی و التهابی در ورزشکاران مرد اسکواش بود. به این منظور 24 بازیکن اسکواش</strong><strong>( سن 05/4</strong><strong>±</strong><strong>90/23</strong><strong>سال، قد 40/6</strong><strong>±</strong><strong>46/176سانتی‌متر و وزن 35/7</strong><strong>±</strong><strong>80/74</strong><strong>کیلوگرم) که دارای 3 سال عضویت باشگاهی و فعالیت مستمر ورزشی بودند، به‌صورت هدفمند</strong><strong>انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه تمرین در آب (12 نفر) و تمرین در خشکی (12 نفر) تقسیم شدند. سپس برنامۀ تمرین تناوبی شدید (</strong><strong>HIT</strong><strong>) در آب و خشکی با شدت 80 تا 90 در صد ماکزیمم ضربان قلب در قالب 8 تمرین و در دو بخش 4 دقیقه‌ای و به مدت یک جلسه انجام گرفت. در هر دو گروه تمرین در آب و تمرین در خشکی نمونۀ خونی، قبل و بلافاصله پس از تمرین تناوبی شدید در آب و خشکی به‌منظور اندازه‌گیری سطوح اینترلوکین 6، پروتئین واکنشی </strong><strong>C</strong><strong>، اسید اوریک و بیلی‌روبین تام گرفته شد. برای محاسبۀ نتایج از آزمون </strong><strong>t </strong><strong> همبسته و </strong><strong>t</strong><strong> دو نمونۀ مستقل استفاده شد. کلیۀ نتایج در سطح 05/0</strong><strong>≥</strong><strong>P</strong><strong> در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در مقایسۀ بین‌گروهی در مورد سطح سرمی اینتر لوکین6 (18/0=</strong><strong>P</strong><strong>)، بیلی‌روبین (15/0=</strong><strong>P</strong><strong>) و اسید اوریک (14/0=</strong><strong>P</strong><strong>) تفاوت معنا‌داری بین دو گروه تمرین در آب و تمرین در خشکی مشاهده نشد، اما در مورد پروتئین واکنش‌دهندۀ </strong><strong> C</strong><strong>(02/0=</strong><strong>P</strong><strong>)</strong><strong>تفاوت بین دو گروه معنادار بود. یافته‌ها نشان داد که یک جلسه تمرین </strong><strong>HIT</strong><strong> در آب به‌دلیل ویژگی‌های فیزیکی آب می‌تواند بر کاهش سطح </strong><strong> CRP </strong><strong>در بازیکنان اسکواش مؤثر باشد. </strong>