مقایسۀ تأثیر دو الگوی فعالیت ورزشی ساده (رکاب زدن) و پیچیده (ایروبیک) بر مقادیر عامل رشد عصبی مشتق از مغز و عملکرد شناختی دختران نوجوان

Abstract

<strong>هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ تأثیر دو الگوی فعالیت ورزشی (ساده و پیچیده) بر مقادیر سرمی عامل رشد عصبی مشتق از مغز (</strong><strong>BDNF</strong><strong>) و عملکرد شناختی دختران نوجوان بود. بدین‌منظور، نه آزمودنی (با میانگین سنی 9/0</strong><strong>±</strong><strong>3/17 سال و شاخص تودۀ بدنی 02/3</strong><strong>±</strong><strong>4/22 کیلوگرم بر متر مربع) به فاصلۀ یک هفته، دو فعالیت ورزشی پیچیده (ایروبیک) و ساده (رکاب زدن)، با شدت متوسط 50 تا 60 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی را انجام دادند. فعالیت ورزشی به مدت 30 دقیقه در سه نوبت 10 دقیقه­ای با فواصل استراحت دو دقیقه­ انجام گرفت. قبل و پس از فعالیت ورزشی به‌منظور سنجش </strong><strong>BDNF</strong><strong> از آزمودنی­ها نمونۀ خون گرفته شد و برای ارزیابی عملکرد شناختی، آزمون­های شناختی ارقام </strong><strong>–</strong><strong> نماد و رنگ - واژۀ استروپ توسط آزمودنی­ها کامل شد. برای ارزیابی داده­ها از آزمون آماری </strong><strong>t</strong><strong> همبسته استفاده شد (05/0></strong><strong>P</strong><strong>). بر مبنای یافته­های به‌دست­آمده، تفاوت معناداری در میزان سرمی عامل رشد عصبی مشتق از مغز در مقایسۀ دو الگوی فعالیت ورزشی ساده و پیچیده یافت نشد (723/0=</strong><strong>P</strong><strong>). همچنین با توجه به نتایج آزمون شناختی رنگ </strong><strong>–</strong><strong> واژۀ استروپ، فعالیت ورزشی پیچیده نسبت به فعالیت ورزشی ساده بهبود معناداری در عملکرد شناختی را نشان داد (05/0 ></strong><strong>P</strong><strong>). به‌طورکلی به‌نظر می­رسد، الگوی فعالیت ورزشی (ساده و پیچیده) در دختران نوجوان مشابه آنچه در این پژوهش استفاده شد، تأثیر معناداری بر پاسخ عامل رشد عصبی مشتق از مغز ندارد. با وجود این، فعالیت ورزشی پیچیده دست­کم بر برخی از جنبه­های عملکرد شناختی تأثیر معنادار مطلوب­تری دارد و می­تواند موجب بهبود عملکرد شناختی شود.</strong>