رابطه شایستگی مربیگری و رضایت مندی ورزشکاران

Abstract

<strong>هدف کلی پژوهش حاضر بررسی ارتباط شایستگی مربیگری و رضایت‌مندی ورزشکاران والیبالیست و جودوکار استان خراسان شمالی بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را بازیکنان والیبال و جودوکاران استان خراسان شمالی تشکیل دادند. با توجه به محدودیت در جامعه، نمونه آماری برابر با جامعه آماری انتخاب شد (</strong><strong>n=N</strong><strong>). بدین منظور 153 نفر (48نفر جودوکار و 105نفر والیبالیست) پرسشنامه‌های ویژگی‌های فردی، درک ورزشکار از شایستگی مربیگری میرز و همکاران (2010) و رضایت‌مندی ورزشکار رمیر و چلادورای (1998) را تکمیل کردند. روایی پرسشنامه‌ها با بهره‌گیری از نظرات اصلاحی اساتید مدیریت ورزشی، مربیان و ورزشکاران بررسی و تایید شد و پایایی آنها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب 954/0 و 953/0 تعیین گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی (آزمون کالموگراف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون</strong><strong>و رگرسیون چندگانه، </strong><strong>t</strong><strong> مستقل) در سطح معناداری 05/0</strong><strong>≥</strong><strong>α</strong><strong> تجزیه و تحلیل شدند. نتایج این پژوهش نشان داد، شایستگی مربیگری با رضایتمندی ورزشکاران رابطه مثبت و معناداری دارد (001/0</strong><strong> ,p=</strong><strong>710/0</strong><strong>r=</strong><strong>) همچنین، رضایت‌مندی ورزشکاران را پیش‌بینی می‌کند و تفاوت معناداری بین شایستگی مربیگری بر اساس رشته ورزشی به دست آمد. این نتایج، بر ضرورت توجه به ادراک و ارزیابی ورزشکاران در برنامه‌های آموزشی مربیان به‌خصوص در رشته‌های انفرادی، همچنین برگزیدن مربیان شایسته برای رضایت هر چه بیشتر ورزشکاران تأکید دارد.</strong>