رابطه ی شایستگی های رهبری بالینی ماماهای شاغل در بیمارستا ن های دولتی دانشگاه علوم پزشکی ایران با شاخص های بیمارستان دوستدار مادر

Abstract

<strong>زمینه و هدف:</strong> شیوه ی رهبری از اساسی ترین عناصر مدیریتی مؤثر بر ارائه خدمات است و نقش رهبری بالینی به عنوان<br />یک عامل مهم در بهبود کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار به خوبی شناخته شده است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط<br />شایستگی های رهبری بالینی ماماها با شاخص های بیمارستان دوستدار مادر انجام شده است.<br /><strong>روش بررسی:</strong> این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی است که در 8 بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده<br />است. جامعه ی پژوهش را کلیه ماماهای بیمارستا نهای مذکور(200 نفر)، تشکیل می دادند که به صورت سرشماری نمونه گیری<br />شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی خودارزیابی و فرم های اطلاعاتی بیمارستا ن ها بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار<br />20SPSS استفاده گردید.<br /><strong>یافته ها:</strong> بر اساس نتایج این بررسی 82.5 % افراد، سابقه ی پست مدیریتی نداشته و 1.87 % آنان هیچ دوره ی مدیریتی<br />نگذرانده بودند. ماماها شایستگی های رهبری بالینی خود را در سطح خیلی بالا (میانگین: 3.52) ارزیابی کردند. در سطوح 2 و<br />3 بیمارستانی، تفاوتی در این خصوص دیده نشد. بین شایستگی های رهبری بالینی ماماها با میانگین شاخص های بیمارستان<br />دوستدار مادر (شاخص سزارین، ایندا کشن، اپ یزیاتومی و استفاده از ب یدردی دارویی) همبستگی منفی وجود داشت.<br /><strong>نتیجه گیری:</strong> سطح آمادگی و بلوغ سازمانی کارکنان در تعیین سبک رهبری سازمان مؤثر است و در صورت مناسب بودن آن،<br />مدیران م یتوانند با حمایت و تشویق و برقراری ارتباط مناسب با کارکنان، از توانایی ایشان برای اخذ تصمیمات بهتر و ارتقاء<br />کیفیت خدمات بهره ببرند.