ADHD علتی رایج برای دشواری های یادگیری و ناهنجاری های رفتاری در دانشجویان

Abstract

اختلال کم توجهی و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی و ارثی است که مطالعات اخیر نشان داده اند، برخلاف آنچه تاکنون تصور می شد در بزرگسالان عمدتا از بین نمی رود و در بزرگسالان شیوع زیادی دارد، اما غالبا تشخیص داده نمی شود. این اختلال برای افراد مبتلا، مخصوصا دانشجویان و کسانی که نیازمند تمرکز حواس هستند، مشکلات بسیاری را در زمینه های عاطفی، اجتماعی، تحصیلی و شغلی ایجاد می نماید و در صورت تشخیص، به سادگی قابل درمان است.برای تالیف این مقاله تمام مقاله های مرتبط از طریق اینترنت بررسی شده و به بسیاری از کتابهای معتبر نیز استناد شده است. در تحقیقات مذکور، مشاهده شده که یکی از مشکلات اصلی ADHD، افت تحصیلی است و هم چنین دیده شده که بسیاری از دانشجویانی که برای شان تشخیص ADHD مطرح شده است. قبلا هم به مراکز درمانی و مشاوره دانشگاهها مراجعه کرده بوده اند، اما ADHD در آنها تشخیص داده نمی شده است. در صورتی که دانشجویان مبتلا به ADHD، با داروهای محرک و روش های دیگر درمان بشوند، کمک بسیار زیادی به وضعیت تحصیلی و سایر جنبه های زندگی آنها می شود.مطالعات متعددی در زمینه تشخیص ADHD در بزرگسالان انجام شده است. ملاک تشخیصی «وندریوتا» خصوصیات افراد بزرگسال مبتلا به ADHD را ذکر نموده است و در مصاحبه های بالینی با توجه به این به این ملاک می توان در افراد بزرگسال ADHD را تشخیص داد.موثرترین راه درمان ADHD در بزرگسالان، تجویز «داروهای محرک» است. استفاده از انواع روشهای روان درمانی نیز همزمان با دارو سودمند است. همچنین باید به فکر تشخیص اختلالات همراه با ADHD از قبیل اختلالات یادگیری، اختلالات خلقی و یا اضطرابی نیز بود و به درمان آنها نیز پرداخت.