نقش تغذیه در سرطان از دیدگاه اپی ژنتیک
(ندگان)پدیدآور
عالیپور, میثمچراغپور, کسریهومایونفر, رضاشهبازی, رقیهداودی, سید حسیننوع مدرک
Textزبان مدرک
فارسیچکیده
به هر فرآیندی که بدون تغییر در ساختار DNA موجب تفاوت در فنوتیپ یا بیان و عملکرد ژن شود، اپی ژنتیک می گویند. ممکن است این تغییر در تقسیم سلولی و در چند نسل باقی بماند، اما هیچ گونه تغییری در تناوب DNA ایجاد نشود. تغییرات اپی ژنتیک را می توان تغییرات پایداری در بیان ژن دانست که در طی تقسیمات بعدی سلول به سلول های دختری، به ارث می رسند و این تغییرات ناشی از تغییر در توالی بازها در DNA نیستند. تغییرات اپی ژنتیک به عنوان عامل محافظتی یا یک ریسک فاکتور برای بسیاری از بیماری ها از جمله سرطان در نظر گرفته می شوند. عوامل محیطی و تغذیه می توانند از طریق تغییرات اپی ژنتیکی برروی موجود زنده تاثیر بگذارند. نقش بعضی از مواد غذایی و ریزمغذی ها در ایجاد تغییرات اپی ژنتیکی اخیراً بسیار مورد توجه قرار گرفته اند که ما در این مطالعه به تعدادی از این موارد اشاره می کنیم. مقاله حاضر یک مقاله مروری است که از طریق جستجو از بین جدیدترین مقالات در مورد ارتباط بین تغذیه، سرطان و اپی ژنتیک انجام گرفته است.
کلید واژگان
اپی ژنتیکتغذیه
متیلاسیون
استیلاسیون
سرطان
شماره نشریه
3تاریخ نشر
2016-09-221395-07-01
ناشر
معاونت آموزشی وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکیMinistry of Health and Medical Education (MOHME), Deputy of Education
سازمان پدید آورنده
دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایراندانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
دانشگاه علوم پزشکی فسا، ایران
دانشگاه علوم پزشکی قزوین
دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
شاپا
1608-23972251-6239




