نقد حذف خودارضایی و همجنسگرایی از فهرست اختلالات جنسی در DSM

Abstract

به اذعان بسیاری از مؤلفین فشارهای اجتماعی و سیاسی به‌سادگی انجمن روان‌پزشکی آمریکا (APA) را وادار به حذف برخی اختلالات رفتار جنسی از طریق رأی‌گیری در این انجمن از کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) نموده است. این انجمن سپس برای اقدام مذکور استدلال‌هایی را مطرح نموده که همگی از جنس برداشت‌های کلی نسبت به تمیز وضعیت‌های بهنجار از نابهنجار هستند. دلایلی همچون شیوع بالای یک رفتار، راحت بودن فرد با آن و فقدان اختلال عملکرد در افراد واجد یک رفتار به‌عنوان توجیه بهنجار دانستن رفتار موردنظر عرضه شده‌اند. در این مقاله با در نظر گرفتن معیارهای تمیز وضعیت بهنجار از نابهنجار و اشتباهات انجمن روان‌پزشکی آمریکا در به‌کارگیری این معیارها، به نقد دیدگاه‌ها و برداشت‌های انجمن نسبت به تعیین وضعیت‌های سالم و ناسالم به‌ویژه در خصوص رفتارهای جنسی پرداخته شده است. این معیارها که در حیطه‌های روانشناسی و پزشکی برای تشخیص وضعیت سالم از بیمار به‌طور گسترده به‌کار می‌روند نشان می‌دهند که پدیده‌هایی چون خودارضایی و همجنسگرایی را نمی‌توان طبیعی دانست. در این مقاله همچنین پژوهشی که توسط مؤلف در خصوص خاستگاه روانشناختی نابهنجار خودارضایی و ارتباط آن با سازه‌های نامطلوب همچون وسواس‌ـ‌اجبار و تکانشگری و همچنین ارتباط معکوس آن با سازه‌های مطلوب مانند عزت نفس و سلامت معنوی، انجام شده ارائه گردیده است.