نظریه انصاف و نقد آن: گامی در توسعه روابط مطلوب در دنیای کار و روابط زناشویی در جامعه ایران

Abstract

نظریه انصاف یک مفهوم‌پردازی است که بر علل و پیامدهای ادراکات مردم از انصاف و بی‌انصافی در روابط خود با دیگران تمرکز دارد. این نظریه از جمله نظریه های روانشناسی اجتماعی است که در تبیین اینکه افراد چگونه روابط خود را ارزیابی می‌کنند، کمک شایانی کرده است. برداشت و ادراکی که افراد از رابطه دارند بر شکل‌گیری رابطه، حفظ رابطه، بهبود رابطه و یا احتمالاً انحلال رابطه اثر دارد. در این مقاله مفاهیم و گزاره‌های اصلی نظریه انصاف در دنیای کار و روابط زناشویی ارائه و شواهد تجربی خارجی و داخلی که از این نظریه حمایت می‌کند مورد بررسی و نقد قرار گرفته است. این مقاله همچنین به تشریح مفهوم انصاف از دیدگاه اسلام و نیز انطباق پذیری نظریه انصاف با گزاره‌های شریعت اسلام و موقعیت فرهنگی ایران اسلامی می‌پردازد.