ارائه مدل خستگی آزمایشگاهی برای مخلوط آسفالتی اصلاح‌شده با ضایعات بطری‌های پلاستیکی (PET)

Abstract

ترک‌های خستگی یکی از مهم‌ترین خرابی‌ها در روسازی‌های آسفالتی هستند. از اینرو، آگاهی از خصوصیات خستگی می‌تواند نقش مهمی در طراحی روسازی جاده‌ها ایفا کند. اطلاعات کافی در ارتباط با خصوصیات خستگی مخلوط اصلاح‌شده با ضایعات بطری‌های پلاستیکی (PET) وجود ندارد. در این تحقیق، آزمایش‌های مدول برجهندگی و خستگی در دماهای 5 و 20 درجه سانتیگراد انجام شد. ضایعات PETدر مقادیر 2 تا 10 درصد (نسبت به وزن قیر) با روش خشک به مخلوط اضافه شد. برنامه اصلی این تحقیق توسعه مدل خستگی مخلوط اصلاح شده با PET می‌باشد. نتایج نشان داد که عمر خستگی مخلوط آسفالتی وابسته به کرنش اولیه بوده و با کاهش دما شیب نمودارهای خستگی کاهش می‌یابد. در کرنش‌های بیشتر از 210 میکرو، با افزایش مدول برجهندگی عمر خستگی کاهش می‌یابد، ولی در کرنش‌های کمتر از 210 میکرو نتیجه برعکس است. نهایتا طبق نتایج آزمایشگاهی بهترین مدل خستگی طبق کرنش‌ حد مرزی 210 میکرو محاسبه شد. مدل خستگی نهایی وابسته به مقدار کرنش اولیه و سختی مخلوط اصلاح‌شده می‌باشد.