مقایسه توانایی دو نظریه رفتار برنامه‌ریزی شده و نظریه شناختی- اجتماعی مسیر شغلی در پیش‌بینی گرایش به خوداشتغالی در بین دانشجویان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

Abstract

بیکاری و افزایش شمار دانش‌آموختگان دانشگاهی از جمله مهم‌ترین چالش‌هایی است که ایران با آن روبه‌رو است. به‌ طوری ‌که این مسئله جزء بزرگ‌ترین درگیری‌های ذهنی برنامه‌ریزان، سیاست‌گذاران، والدین و جوانان، به‌ویژه دانش‌آموختگان دانشگاهی شده است. بنابراین این پژوهش با هدف مقایسه توانایی پیش‌بینی دو نظریه رفتار برنامه‌ریزی شده توسعه‌یافته و نظریه شناختی- اجتماعی مسیر شغلی در تبیین گرایش به خوداشتغالی در بین دانشجویان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان انجام شد. جامعه‌ی آماری این پژوهش، دانشجویان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان به شمار 2233 نفر بود که 327 نفر از آنان بر پایه جدول کرجسی و مورگان به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و از روش نمونه‌گیری تصادفی برای انتخاب نمونه مورد بررسی بهره گرفته شد. با توجه به کمبود اطلاعات 23 پرسشنامه، در نهایت 304 پرسشنامه تجزیه و تحلیل شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای محقق ساخت بود که روایی صوری آن به کمک صاحب‌نظران و متخصصان تأیید شد. به منظور تأیید پایایی پرسشنامه ضریب‌های تتا محاسبه شد (70/0 تا 90/0). نتایج به دست آمده از مدل معادله‌های ساختاری نشان داد، نظریه شناختی- اجتماعی مسیر شغلی با پیش‌بینی 85 درصدی متغیر گرایش نسبت به خوداشتغالی، توانمندتر از نظریه رفتار برنامه‌ریزی شده توسعه‌یافته در پیش‌بینی گرایش نسبت به خوداشتغالی بود.