ویژگی‌های مطلوب مدرس دانشگاهی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

Abstract

آموزش‌گر اساسی‌ترین عامل برای ایجاد موفقیت مطلوب در تحقق هدف‌های آموزشی است. به یقین شناخت ویژگی‌های مدرس نمونه و عمل کردن مدرسان به آنها، کیفیت آموزش را رشد خواهد داد. از این رو این بررسی با هدف تعیین ویژگی‌های مطلوب مدرس دانشگاهی از دیدگاه دانشجویان دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان انجام شد. این پژوهش، کاربردی است که به روش میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل 280 تن از دانشجویان بود، حجـم نمونـه آمـاری با اسـتفاده از جدول کرجسی و مـورگان 162 تن تعیین شد که به شـیوه نمونه‌گیری طبقـه‌ای با انتساب متناسـب انتخاب شدند. ابـزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامه‌ی محقـق ساخته بود که روایی آن توسط گروهی از اعضای هیأت علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تأیید شد و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفا ترتیبی 93/0 تعیین شد. بر مبنای اولویت‌بندی گویه‌ها، مهم‌ترین ویژگی‌های مطلوب یک مدرس دانشگاهی از نظر دانشجویان به ترتیب: رعایت پیوستگی مطالب تدریس شده، مرتبط بودن رشته تحصیلی مدرس با واحد درسی و فراهم‌سازی جو روحی- روانی مناسب و محیط دوستانه درکلاس درس بوده، هم‌چنین رتبه دانشگاهی مدرسان و توجه مدرس به حضور منظم دانشجویان در کلاس کم‌ترین اولویت را به خود اختصاص دادند. بنا بر یافته‌های تحلیل عاملی، ویژگی‌های مزبور در قالب پنج عامل مهارت‌های ارتباطی، روش تدریس، دانش پژوهی، شخصیت ظاهری و فردی و ارزشیابی دسته‌بندی شدند که در مجموع 97/54 درصد از کل تغییر واریانس متغیرها را تبیین کردند. در بخش توافق سنجی، یافته‌های آزمون من ویتنی برای مقایسه دیدگاه پاسخگویان بین متغیرهای سن، معدل، دوره‌ی تحصیلی و وضعیت تأهل، با حیطه‌های پنج‌گانه تفاوت معناداری نشان نداد. به عبارتی مهارت‌های مورد بررسی تحت تأثیر این ویژگی‌های دانشجویان نبوده‌اند. بر مبنای آزمون کروسکال والیس مشخص شد بین متغیر مقطع تحصیلی و وضعیت سکونت دانشجو با مهارت‌های پنج‌گانه مدرسان تفاوت معنادار وجود ندارد. نتایج آزمون کروسکال والیس هم‌چنین نشان داد بین متغیر نوع دانشکده با توانایی مدرس در برقراری ارتباط تفاوت معنا داری وجود ندارد. به عبارتی دانشجویان در موارد یاد شده توافق نظر داشتند. بنا بر نتایج موارد یاد شده باید در جذب و تأمین نیروی انسانی برای آموزش دانشجویان در دانشگاه‌ها مد نظر مسئولان قرار گیرد. اولویت دادن به حیطه توانایی برقراری ارتباط و روش تدریس، بیانگر اهمیتی است که دانشجویان برای دریافت آموزش مناسب و با کیفیت، قدرت مدرسان در ایجاد ارتباط مناسب و انتخاب روش‌های تدریس صحیح در دانشگاه را به عنوان پیش زمینه آموزش می‌دانستند.