گرایش اشتغال به کشاورزی جوانان روستایی شهرستان باغملک بر پایه‌ی نظریه توسعه یافته رفتار برنامه‌ریزی شده

Abstract

کشاورزی از جمله مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی کشور است و نقش آن در توسعه و ثبات اقتصادی و سیاسی انکار ناشدنی است. هدف از این پژوهش بررسی گرایش جوانان روستایی شهرستان باغملک نسبت به اشتغال در بخش کشاورزی می‌باشد. برای دستیابی به هدف این پژوهش از نظریه توسعه یافته رفتار برنامه‌ریزی شده، به‌عنوان چارچوب پژوهش استفاده شد. پژوهش از نظر ماهیت کمی، از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها میدانی بود. جامعه آماری این پژوهش جوانان روستایی 15 تا 29 سال این شهرستان بوده که در مرحله اول با نمونه‌گیری تصادفی سه دهستان میداوود، منگشت و هپرو از توابع شهرستان باغملک انتخاب شدند. در مرحله دوم از میان این سه دهستان با جمعیت 900 نفر جوان روستایی، نمونه مورد نظر به حجم 270 نفر بر مبنای جدول مورگان انتخاب شد. بنابراین، روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای خوشه‌ای بوده است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش‌نامه‌ای بود که روایی شکلی آن توسط شش نفر از اعضای هیئت علمی گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان تایید شد. افزون بر این، برای تعیین میزان پایایی بخش‌های مختلف پرسش‌نامه، از پیش آزمون و محاسبه ضریب تتا ترتیبی استفاده شد که بین 73/0 و 91/0 بود. نتایج به دست آمده از مدل معادله‌های ساختاری تحلیل مسیر نشان داد، دو متغیر هویت خود و هنجار توصیفی نظریه توسعه یافته رفتار برنامه‌ریزی شده به‌صورت مستقیم و مثبت گرایش جوانان را برای اشتغال در بخش کشاورزی تحت تأثیر قرار داده اند. هم‌چنین نتایج گویای افزایش توان پیش بیینی کنندگی نظریه توسعه یافته رفتار برنامه‌ریزی شده نسبت به نظریه اصلی رفتار برنامه‌ریزی شده می‌باشد.