بررسی تأثیر هواپیماهای سنگین بر روی ترک‌های انعکاسی ‌روسازی مرکب فرودگاه‌ها با استفاده از روش المان محدود تعمیم یافته

Abstract

<em>در این تحقیق، تاثیر مشخصات بارهای دو نوع از هواپیماهای سنگین مسافری بر روی پتانسیل رشد ترک انعکاسی در روسازی مرکب فرودگاه­ها مورد مطالعه قرار گرفته است. دو نوع هواپیما شامل بوئینگ 747 و ایرباس </em><em>A380</em><em>، که از سنگین ترین هواپیماهای مسافربری موجود هستند مورد استفاده قرار گرفته­اند. محورهای این هواپیماها در موقعیت­های مختلفی از محل درز طولی و ترک موچود در لایه آسفالتی قرار گرفته­اند و ضرایب شدت تنش­ها و کرنش کششی در نوک ترک موجود در لایه آسفالتی محاسبه شده و مورد تحلیل و مقایسه قرار گرفته­اند. تحلیل­ها با مدلسازی المان محدود سه­بعدی تعمیم­یافته در نرم افزار آباکوس انجام گرفته­اند. لایه آسفالتی به صورت ویسکوالاستیک خطی در نظر گرفته شده و سایر لایه ها و بستر الاستیک خطی در نظر گرفته شده­اند. نتایج نشان می­دهند که مقدار ضریب شدت تنش بحرانی مود 1 هواپیمای بوئینگ از هواپیمای ایرباس بزرگتر است و مقادیر ضریب شدت تنش بحرانی مود 2 و 3 هواپیمای ایرباس از هواپیمای بوئینگ بزرگتر هستند. همچنین نتایج بیانگر این است که با حرکت محورها در راستای طولی ترک مقدار کرنش کششی بحرانی روند کاهشی داشته و مقدار آن نسبت به بارگذاری در مرکز به ترتیب در هواپیمای ایرباس تا87/42 درصد و در هواپیمای بوئینگ تا 89/23 درصد کاهش می­یابد. با حرکت محور­ها در راستای عرضی ترک مقدار کرنش کششی بحرانی روند افزایشی داشته که به ترتیب در هواپیما ایرباس تا 73/26 درصد و در هواپیمای بوئینگ تا 93/17 درصد افزایش می­یابد. </em>