بررسی رابطه‌ی مهارت‌های استخدام‌پذیری و سازگاری مسیر شغلی در بین دانشجویان کشاورزی دانشگاه‌های بوعلی سینا و اراک

Abstract

هدف این پژوهش توصیفی- همبستگی بررسی رابطه‌ی مهارت‌های استخدام‌پذیری و سازگاری مسیر شغلی در میان دانشجویان کشاورزی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 1300 تن از دانشجویان سال سوم و چهارم کارشناسی رشته‌های کشاورزی دانشگاه‌های بوعلی سینا و اراک در سال تحصیلی 97 -1396 بود که بر پایه‌ی جدول کرجسی و مورگان، 341 تن از آنان با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای متناسب به عنوان نمونه‌ی تحقیق گزینش شدند. داده‌ها با استفاده از ابزار پرسشنامه گردآوری شد. روایی محتوایی پرسشنامه با نظر اعضای هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا تأیید شد. پایایی ابزار پژوهش نیز با استفاده از محاسبه آلفای ترتیبی برای مقیاس‌های اصلی پرسشنامه (در دامنه بین 80/0 تا 93/0) ارزیابی و تایید شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل همبستگی کانونی و مدل‌‌سازی معادله‌‌‌های ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS و AMOS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که مجموعه مهارت‌های استخدام‌پذیری با سازگاری مسیر شغلی رابطه مثبت و معنی‌داری دارند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که مهارت‌های حل مسئله قوی‌ترین ارتباط معنی‌دار را با چهار زیرمجموعه سازگاری مسیر شغلی یعنی نگرانی، کنترل، کنجکاوی و اعتماد مسیر شغلی دارد. نتایج این بررسی بر اهمیت توسعه مهارت‌های استخدام‌پذیری دانشجویان به منظور تقویت سازگاری مسیر شغلی آنان تاکید می‌کند. بر مبنای نتایج، پیشنهادهایی برای سیاستگذاران و آموزشگران در زمینه توسعه مهارت‌های استخدام‌پذیری و سازگاری مسیر شغلی ارایه می‌شود.