عامل‌های اثرگذار بر توسعه‌ی آموزش عالی پایدار از دیدگاه دانشجویان دانشکده‌ی کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا

Abstract

دانشگاه‌ها در قبال افزایش سطح آگاهی‌ها، دانش، مهارت‌ها و ارزش‌های مورد نیاز دانشجویان و جامعه برای ایجاد آینده‌ای پایدار مسئول هستند. با این وجود، تلفیق توسعه‌ی پایدار در آموزش عالی هنوز در گام‌های ابتدایی خود ‌مانده و با چالش‌های بسیاری روبه‌روست. از این‌رو، شناسایی عامل‌های اثرگذار بر آموزش توسعه‌ی پایدار در ساختار دانشگاهی به منظور چیره شدن بر این چالش‌ها ضرورتی انکارناپذیر است. از 1810 تن جامعه‌ی آماری، شمار 182 دانشجو به عنوان نمونه‌ی آماری با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه‌گیری طبقه‌ای با انتساب متناسب (جنس و مقطع تحصیلی) انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوری داده‌ها، پرسشنامه‌ای محقق ساخته بود که روایی آن با نظر متخصصان موضوعیِ دارای اثر پژوهشیِ مرتبط با آموزش عالی پایدار و پایایی آن با محاسبه‌ی ضریب تتای ترتیبی (91/0 – 83/0 =θ) تأیید شد. داده‌ها در محیط نرم‌افزارهای SPSSWin20 و R پردازش شدند. یافته‌های آمار توصیفی (تحلیل عاملی تشخیصی) نشان دادند که عامل‌های اثرگذار بر توسعه‌ی آموزش عالی پایدار در هفت عامل تعهد مدیریت دانشگاه، داشتن دانش در زمینه‌ی آموزش عالی پایدار، آموزش‌‌های پایداری‌محور، همکاری و مشارکت، نگرش نسبت به پایداری، حمایت مدیریت و زیرساخت‌ها، و فرهنگ دانشگاهی شناسایی شدند. برونداد رگرسیون ترتیبی گویای آن بود که عامل‌های شناسایی شده در مجموع 1/52 درصد از احتمال واریانس آموزش توسعه‌ی پایدار را تبیین می‌کنند (521/0 =R2 ناگلکرک).