تعیین مسیر بهینه خطوط شبکه اتوبوسرانی با استفاده ازANP در محیط نرم‌افزارArcGIS جهت بهبود شاخص‌های مدیریتی و افزایش بهره‌وری سیستم

Abstract

<em>آنچه متخصصین حوزه حمل­ونقل جهان برروی آن اتفاق‌نظر دارند، دستیابی به الگوی حمل‌ونقل­پایدار در شهرها است. حمل‌ونقل‌همگانی تاحد زیادی به‌عنوان یک گزینه قابل‌اتکا برای حمل‌ونقل­پایدار درنظرگرفته می­شود. جهت افزایش سهم</em><em>سیستم­های حمل‌ونقل­همگانی</em><em>از</em><em>سفرهای</em><em>درون‌شهری،</em><em>لازم­است</em><em>تا</em><em>اقداماتی جهت برنامه­ریزی</em><em>به­سمت</em><em>بهبود مدیریت</em><em>وافزایش بهره­وری آن</em><em>انجام</em><em>­</em><em>گیرد. درهمین راستا، مهم‌ترین</em><em>مرحله</em><em>درروند</em><em>برنامه</em><em>­</em><em>ریزی این­حوزه، اصلاح و یا بازتعریف مسیر خطوط شبکه می­باشد. این فرایند </em><em>به­عنوان مرحله­استراتژیک جهت مدیریت برنامه­­های بلندمدت</em><em> شبکه شناخته­می­شود. این تحقیق به­بیان مدلی جهت تعیین مسیر­بهینه خطوط اتوبوسرانی باهدف افزایش میزان پوشش شبکه در سطح­شهر و کاهش تعداد خطوط موازی در خیابان­ها <br /> می­پردازد. بدین­جهت ابتدا تعداد9 پارامتر مؤثر که تأثیر آن‌هم در مسئله مسیریابی و هم در شرایط منطقه موردمطالعه <br /> دیده­شده­است، انتخاب­گردید. پارامترهای درنظر گرفته­شده شامل جمعیت­تحت­پوشش هرخط، مسافران ایستگاه­ها، نوع­معبر و عرض­عبوری آن، سطح­سرویس، سرعت ناوگان­اتوبوسرانی، تسهیلات­ایستگاه­ها، چگالی­دسترسی، کاربری­اراضی و طول­هرلینک <br /> می­شوند. سپس پارامترهای مذکور با توجه به میزان تأثیرگذاری بر مسئله، به­وسیله فرایند تحلیل­شبکه­ای و براساس نظر تعدادی از کارشناسان­خبره، وزن­دهی شده و پس‌ازآن وزن­های به‌دست‌آمده جهت انجام عملیات بهترین مسیر وارد برنامه تحلیل شبکه <br /> نرم­افزار </em><em>ArcGIS</em><em> می­شوند. به­جهت سنجش مدل از داده­های شهرستان خمینی­شهر به­عنوان منطقه موردمطالعه استفاده‌شده­است. نتیجه، ایجاد شبکه­جدید با تغییر در مسیر 20خط از خطوط موجود درجهت افزایش 18هزارنفری میزان پوشش‌ شبکه و کاهش 22 کیلومتری طول همپوشانی خطوط می­باشد.</em>