پایش شاخص‌های حمل و نقل پایدار در جهت ارتقاء کیفیت محیط‌‌های شهری (‌نمونه موردی‌:‌محله زندهای همدان)

Abstract

<em>امروزه حمل و نقل شهری یکی از ارکان اصلی مبحث پایداری تلقی می­گردد. حمل و نقل در واقع موضوعی محوری در زندگی ما و نیز یکی از مشکلات جدی است که با آن رو به رو هستیم. با توجه به اینکه بافت قدیمی محلات با مشکلات متعدد کالبدی، اقتصادی و اجتماعی مواجه است، بنابراین سهولت دسترسی فیزیکی و بصری، می­تواند موجب ارتقا سطح شاخص های کیفیت محیط شود. مقاله حاضر از لحاظ هدف به روش کاربردی و از حیث شیوه مطالعه به روش توصیفی- تحلیلی شکل گرفته است. شیوه جمع آوری داده­ها به صورت کتابخانه­ای و مطالعات میدانی انجام شده است. این مقاله با هدف اصلی بررسی ضرورت پایداری حمل و نقل در محله زندهای همدان در جهت ارتقا کیفیت محیطی درصدد آن است، ضمن مطالعه ادبیات نظری، به این پرسش اساسی که پایش شاخص های حمل و نقل پایدار در محله زندها می­تواند سبب ارتقای شاخص های کیفیت محیط شهری گردد، پاسخ دهد. در ابتدا شاخص های حمل و نقل نقل پایدار و شاخص­های کیفیت محیط شهری مورد بررسی قرار گرفت و سپس با بهره گیری از چک لیست دودویی طراحی شهری میزان ارتباط شاخص­ها با یکدیگر مشخص گردید که یافته های تحقیق نشانگر آن است که شاخص­های حمل و نقل پایدار می­تواند باعث ارتقای کیفیت محیط شهری شود. در این ارزیابی به ترتیب <br /> شاخص های کیفیت محیطی، پیاده مداری و امنیت دارای بیشترین تاثیر بوده اند. </em><br /> <em> </em><br />