مقایسه خصوصیات مقاومتی آسفالت لاستیکی و آسفالت معمولی

Abstract

<em> </em><em>طبق آمارهای موجود سالانه بیش از 12 میلیون حلقه تایر (250 هزار تن­) در ایران مصرف می‌شود. استفاده از تایرهای فرسوده در راهسازی مقوله جدید است که مورد توجه متخصصان قرارگرفته و تحقیقات متعددی در این رابطه صورت گرفته است</em><em>.</em><em>قیرهای به دست آمده از نفت خام و یا قیر طبیعی که سالیان دراز عمدتاً به عنوان ماده چسباننده در ساخت جاده­ها و یا دیگرمصارف عایق کاری و پوششی به کار می رود، هیچ گاه از یک سری خواص فیزیکی و مکانیکی کاملا رضایت بخش برخوردار نبوده و باتوجه به خواص فیزیکی و مکانیکی محدود، از قابلیت کاربردی محدود و زمان سرویس­دهی مشخص برخوردار می­باشد. از این رو</em><em>محققان همواره تلاش داشته اند که به نحوی خواص این سنگین ترین برش نفتی را در جهت مطلوب تغییر دهند. اصلاح خواص قیر</em><em>باعث بالا رفتن کیفیت آن و افزایش عمر سرویس دهی پوشش گردیده و در نتیجه هزینه­های نگهداری و تکرار اجرای روکش به نحو</em><em>چشمگیری کاسته خواهد شد. یکی از این مواد اصلاح کننده، استفاده از پودر لاستیک می­باشد که در این تحقیق از پودر لاستیک تایرهای بازیافتی برای اصلاح آسفالت استفاده شده است. نتایج آزمایش­ها نشان داده است که این آسفالت نسبت به آسفالت معمولی دارای مقاومت مارشال­، مدول برجهندگی و کشش غیرمستقیم بیشتر و عمق شیارشدگی کمتری می باشد</em><em>.</em><br /> <em> </em><br />