ارزیابی نقاط قوت و راهکارهای ارتقای اشتغال‌پذیری دانشجویان کشاورزی

Abstract

یکی از مهمترین نگرانیهای دانشجویان گرایشهای رشته کشاورزی آینده شغلی آنان است که تا اندازهای<br />به خود آنها نیز از جهت انگیزه و قابلیت شغل یابی و اشتغال بستگی دارد. هدف این تحقیق، ارزیابی<br />مهارتهای اشتغالپذیری دانشجویان کشاورزی است که به توانمندی دانشجویان برای اشتغال، نقاط قوت<br />دانشگاه، و راهکارهای ارتقای مهارت اشتغالپذیری مربوط بوده است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی بوده<br />و با دیدمان کیفی انجام شد. مشارکت کنندگان، دانشجویان دکتری رشته کشاورزی بودند و گردآوری دادهها<br />با روش مصاحبه صورت گرفت. برای این منظور با 12 تن از دانشجویان مزبور مصاحبه عمیق صورت گرفت و<br />دادهها گردآوری شد، کدگذاری و مقولهبندی شد. بنابر یافتهها، مهمترین مهارتی که میبایستی ارتقا یابد،<br />مهارت تنظیم مشخصات فردی )شرح حال( و پس از آن، توانایی کار با گروه و مشارکت جمعی بود. نقاط قوت<br />دانشگاه در سه دسته شامل نیروی انسانی، امکانات و تجهیزات، و پشتیبانی گروهبندی شد. افزون بر این،<br />براساس تحلیل محتوا، راهکارهای ارتقای مهارتهای اشتغالپذیری دانشجویان کشاورزی در سه مقوله اصلی<br />آموزش، تعاملها، و خدمات، و هشت مقوله فرعی شامل: محتوای درسی، کیفیت بخشی آموزش، دانش و<br />یادگیری، ارتباطات فردی، ارتباطات سازمانی، مشاوره، فرهنگی، و پشتیبانی دستهبندی شد. از جمله راهکارها<br />برای ارتقای مهارت اشتغالپذیری دانشجویان، برگزاری کارگاههای آموزشی مانند کارگاه رزومه نویسی و<br />اجرای هدفمند و مناسب طرح کارآموزی بود.