استفاده از روشهای نوین در تعیین پارامترهای موثر بر آبشستگی پایه پل

Abstract

چکیده<br />تخمین عمق آبشستگی در اطراف پایه پل برای مهندسان ضروری است. تاکنون روابط تجربی زیادی به منظور<br />پیش بینی عمق آبشستگی ارائه شده است و در این روابط از پارامترهای با بعد و بیبعد مختلفی به منظور تخمین<br />استفاده گردیده است. در این تحقیق دو سری پارامترهای دارای بعد و بدون بعد که انتظار میرود بر آبشستگی پایه پل<br />مؤثر باشند انتخاب گردید. سپس با استفاده از سه روش آزمون گاما ) GT (، تحلیل مؤلفههای اصلی ) PCA ( و رگرسیون<br />گام به گام ) FS ( پارامترهای مؤثر بر آبشستگی از بین کل پارامترها انتخاب شدند. با استفاده از آزمون گاما مشخص شد<br />مهمترین پارامتر دارای بعد و بدون بعد به ترتیب سرعت بحرانی و نسبت طول به عرض پایه پل است و شکل پایه<br />کمترین تأثیر را در تخمین دارد. همچنین مشخص گردید تعداد مناسب داده به منظور آموزش مدل 063 عدد است. با<br />استفاده از تکنیک ماشین بردار پشتیبان ) SVM ( اقدام به شبیهسازی و تخمین عمق آبشستگی با استفاده از<br />پارامترهای تعیین شده توسط سه روش گردید. نتایج نشان داد پارامترهای بیبعد تعیین شده توسط هر سه روش دقت<br />کمی در تخمین عمق آبشستگی دارند اما تکنیک SVM توانسته با استفاده از پارامترهای دارای بعد تخمین قابل قبولی<br />ارائه دهد. مقدار ضریب تعیین تکنیک SVM با استفاده از پارامترهای ورودی روشهای GT ، PCA و FS در مرحله<br />3 و خطای / 3 و 47 /66 ،3/ آزمون به ترتیب برابر با 47 RMSE 3 متر گردید. در این / 3 و 67 /65 ،3/ به ترتیب برابر 66<br />تحقیق به منظور افزایش دقت، دو ترکیب مختلف از پارامترهای ورودی برای تخمین آبشستگی با اعماق کم و زیاد<br />تعیین گردید. دقت حاصل از پیشبینی عمق آبشستگی SVM با روابط تجربی مقایسه گردید و نتایج نشان داد SVM<br />قابلیت بالایی در تخمین عمق آبشستگی با استفاده از پارامترهای دارای بعد دارد.