نقش فریضه امر به معروف و نهی از منکر در پیشگیری از جرائم ( مطالعه موردی شهر ارومیه)

Abstract

امروزه اغلب نظام های کیفری به دنبال آن هستندکه با استفاده از روش های غیر کیفری و با اتخاذ سیاست ها و برنامه های پیشگیرانه، زمینه های جرائم در جامعه را از میان ببرند. به طور کلی در دنیا دو روش برای پیشگیری از جرم وجود دارد؛ یکی روش اجتماعی است که با استفاده از شیوه های القایی، اقناعی، ارشادی و روش های تربیت اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... میزان وقوع جرائم در جامعه کاهش داده می شود لذا هدف اصلی این تحقیق بررسی نقش امربه معروف و نهی از منکر در پیشگیری از جرایم می باشد . پژوهش حاضراز نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی – پیماشی است. جامعه آماری این تحقیق شامل آمران به معروف و ناهیان از منکر شهرستان ارومیه بوده نمونه آماری 100 نفر به شیوه در دسترس انتخاب گرده است . ابزار گردآوری داده، پرسشنامه بوده و برای توصیف متغیرهای جمعیت شناختی از جداول توزیع فراوانی و برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از آزمون همبستگی پیرسون استفاده گردیده است. 4 فرضیه در نظر گرفته شده این تحقیق شامل، رابطه بین گسترش فرهنگ نظارت همگانی، آشنایی آمرین و ناهیان به معروف و منکر ، حمایت از آمرین به معروف و ناهیان از منکر ، مبارزه با نفوذ اندیشه های تساهل و تسامح گرا و پیشگیری از جرم به تأیید رسید. نتیجه نشان داد هر 4 فرضیه در پیشگیری از جرائم مؤثر است. در بررسی و تحلیل نتایج مؤثر، تمامی شاخص های شناسایی شده با توجه به نظر پاسخگویان در پیشگیری از جرائم تأثیرگذارند.