مونوگرافی منطقۀ حاشیه‌نشینی کشتارگاه ارومیه

Abstract

منطقۀ حاشیه‌نشین کشتارگاه ارومیه، یکی از مناطقی است که از نظر امکانات و تسهیلات و نیز اماکن دولتی خدمات رسان در شهر، با توجه به تراکم جمعیتی بسیار زیاد و تقریباً سه برابری نسبت به تراکم کل، جزء مناطق فقیر شهری محسوب می‌شود. نتایج این تحقیق که براساس مونوگرافی و از تکنیک‌هایی نظیر مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه و عکسبرداری استفاده شده است، حاکی از آن است که منطقۀ کشتارگاه ارومیه، از جهات مختلف با بخش اصلی شهر (غیر حاشیه‌نشین) تفاوت اساسی دارد. مسکن‌های غیر معمول، خیابان‌ها و کوچه‌های تنگ و باریک، مشکلات زیست‌محیطی و بهداشتی، فزونی و تراکم بالای جمعیت، سطح پایین برخورداری از امکانات و تسهیلات زندگی، احساس محرومیت نسبی و احساس آنومی بالا و پایگاه اقتصادی ـ اجتماعی پایین، از ویژگی‌های منطقۀ کشتارگاه ارومیه است. ویژگی‌های مذکور موجبات انواع ناهنجاری‌های اخلاقی و اجتماعی را فراهم می‌آورد، که این امر نه تنها امنیت اجتماعی شهر را تهدید می‌کند، بلکه نظم و امنیت جامعه را در طولانی مدت دچار مشکل می‌نماید. با این توصیف حاشیه‌نشینی یک معضل کلان‌شهری می‌باشد که نشان‌دهندۀ ضعف، در ساختار اجتماعی و اقتصادی است و ضروری است که راهکارها و اقدامات زیربنایی و ساختاری در مقابله با معضلات این منطقه به کار برده شود.