مطالعه آلودگی جیوه در آب، رسوبات و ماهیان تجاری تالاب بین‌المللی هامون

Abstract

<strong>بررسی مقدار آلاینده‌ها در ماهیان به‌دلیل مصرف آن توسط انسان </strong><strong>از اهمیت خاصی برخوردار است</strong><strong>. پژوهش حاضر، به‌منظور تعیین غلظت جیوه در آب، رسوبات و ماهیان تالاب هامون و مقایسه میزان آن با حد مجاز مقد</strong><strong>ا</strong><strong>ر مرجع انجام گرفت. برای تعیین غلظت جیوه کل از روش آنالیز پیشرفته جیوه (</strong><strong>AMA, 254 LECO</strong><strong>)، روش استاندارد شماره </strong><strong>D-6722</strong><strong> استفاده شد. میانگین غلظت جیوه در عضله آمور، کپور معمولی، فیتوفاگ، سرگنده، شیزوسیپریس و هامون ماهی به‌ترتیب 14/0، 28/0، 15/0، 15/0، 34/0 و 36/0 و در کلیه به‌ترتیب 21/0، 32/0، 22/0، 23/0، 36/0 و 41 میلی‌گرم در کیلوگرم بود. غلظت جیوه رسوبات در ایستگاه‌های یک، دو و سه به‌ترتیب 39/0، 44/0 و 48 میلی‌گرم در کیلوگرم و غلظت جیوه آب در ایستگاه‌های مذکور به‌ترتیب 06/0، 07/0 و 08/0 میلی‌‌گرم در لیتر برآورد شد. نتایج نشان داد که به‌طور کلی بین غلظت جیوه عضله و کلیه در گونه‌های مختلف، تفاوت معنی‌داری وجود دارد (001/0</strong><strong>P<</strong><strong>). بر اساس نتایج این پژوهش، غلظت‌های جیوه ماهیان، از محدوده پیشنهادی توسط سازمان بهداشت جهانی و سازمان خوار و بار جهانی، اداره غذا و دارو و آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا و اتحادیه اروپا کمتر است.</strong>