مطالعه میزان آلودگی هیدروکربوری سواحل خلیج فارس و امکان تجزیه بیولوژیکی آن

Abstract

میزان آلودگی نفتی و فلزات سنگین موجود در رسوبات 8 ایستگاه انتخابی در سواحل خلیج فارس اندازه گیری و نتایج نشان داد که میانگین هیدروکربورهای کل بین 14/3 تا 143/6 میلی گرم بر کیلوگرم است و بالاترین غلظت فلزات سنگین را نیکل با میزان 58/6 میلی گرم در کیلوگرم در منطقه امام حسن واقع در حدود 50 کیلومتری غرب بندر بوشهر دارا می‌باشد. درمان بیولوژیکی در دو محیط دوغابی و جامد مورد مطالعه قرار گرفت. از 8 نوع باکتری شناسایی شده در خاک این منطقه، 4 سویه به نام‌های EM2 ، SH، GN1 و GN3 بهترین راندمان را جهت حذف هیدروکربورهای حلقوی PAH را از خود نشان دادند. زمان حذف در محیط دوغابی در حدود 45 روز است که در این مدت نفتالین و فنانترن به ترتیب 73 و 66 درصد حذف می شوند. در محیط جامد فعالیت میکروب‌های مخلوط و خالص مطالعه می‌شود. نتایج نشان می‌دهند که میکروب‌های مخلوط از توانایی بالاتری برخوردارند، زیرا گونه‌های متفاوت قادر به ایجاد شرایط مناسب برای رشد خود در محیط‌های مختلف هستند. از طرف دیگر به خاطر عدم اختلاط کافی در محیط جامد، سرعت انتقال مواد کاهش یافته و در نتیجه فعالیت میکروب‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرد. لذا راندمان حذف در محیط دوغابی بیشتر از جامد است.