مقایسه تطبیقی شاخص های کمی و کیفی مسکن مناطق 22گانه شهر تهران در سال 1395 و پیش بینی ابعاد اجتماعی مسکن در سال 1405

Abstract

<strong><em>مقوله مسکن نه به عنوان سر پناه ,بلکه به عنوان هویت ,امنیت و منبع سرمایه در میان ساکنان یک شهر مطرح است همچنین شاخص های مسکن مهمترین و کلیدی ترین ابزار در برنامه ریزی مسکن محسوب می گردد که با بررسی انها می توان پارامترهای موثر در امر مسکن را شناخت و هر گونه برنامه ریزی و تصمیم گیری در مورد مسکن را تسهیل نمود هدف تحقیق مقایسه تطبیقی شاخص های کمی وکیفی مسکن هر یک از این مناطق 22 گانه شهر تهران در سال</em></strong><strong><em>1395</em></strong><strong><em>وپیش بینی جمعیت وابعاد اجتماعی مسکن در سال </em></strong><strong><em>1405</em></strong><strong><em> است نوع تحقیق از نوع کاربردی بوده و روش تحقیق از نوع توصیفی - تحلیل بوده و نتایج حاکی ازان است که که منطقه 3 به لحاظ نفر در واحد مسکونی و شاخص مالکیت مسکن نسبت به سایرمناطق روندمطلوب تری داشته که نشانگر سرمایه گذاری افراد درمسکن و سطح اگاهی افراد میباشد و منطقه 7 نیز به لحاظ نفر در اتاق نسبت به سایر مناطق روندمطلوب تری داشته و منطقه17 به لحاظ نوسازی ساختمان هانسبت به سایرساختمان روندنامطلوبتری داشته ونیز منطقه 22 به لحاظ استحکام بنا تا حدودی نسبت به سایرمناطق روندنامطلوبتری داشته همچنین منطقه 13 و 14 به لحاظ استحکام بنا تا حدودی روند مطلوبتری داشته ودر سال</em></strong><strong><em>1405</em></strong><strong><em> منطقه 4به لحاظ شاخص تراکم خانوار در واحدمسکونی ومنطقه 10 به لحاظ نفر در واحدمسکونی روندمطلوبتر خواهد داشت که علت ان را</em></strong><strong><em> گرایش مردم به فرزند کمتر ,بحث تنظیم خانواده و اقتصادی فکر کردن خانواده ها می باشد .</em></strong>