تحلیلی بر نقش سلامت روان در نگرش به حجاب با میانجی گری سرمایه روانشناختی، انطباق پذیری و همبستگی خانواده در دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه های زنجان

Abstract

این مطالعه با هدف تعیین الگوی معادلات ساختاری تأثیر سلامت روان بر نگرش به حجاب با نقش میانجی سرمایه روانشناختی، انطباق پذیری و همبستگی خانواده در دانشجویان کارشناسی زنجان انجام شد. طرح پژوهش مقطعی توصیفی ازنوع همبستگی بود وجامعه آماری کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه‌های زنجان بودند. برای رعایت تناسب افراد جامعه، ابتدا تعداد افراد نمونه برای هر دانشگاه متناسب با تعداد جامعه کل آن دانشگاه محاسبه شد و سپس به روش دردسترس انتخاب شدند. حجم نمونه آماری 335 نفربود که ازاین تعداد 220 نفر زن و 115 نفر مرد بودند. داده‌ها با کمک پرسشنامه‌های پرسشنامه سلامت عمومی 28 سؤالی گلدنبرگ (1972)، پرسشنامه نگرش به حجاب خیدانی (1394)، مقیاس ارزیابی انطباق پذیری وهمبستگی خانواده اولسون (1985)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (2007) جمع آوری شد. داده‌ها بااستفاده از نرم افزار spss وآزمون های آماری نتایج نشان داد اثر غیر مستقیم سلامت روان بر نگرش به حجاب و اثر غیر مستقیم افسردگی، اضطراب، کارکرد اجتماعی وعلائم جسمی بر نگرش به حجاب معنادار است. اثرسرمایه روانشناختی و مؤلفه‌های آن بر نگرش به حجاب معنادارنبود. اثر هیچ کدام از متغیرهای همبستگی و انطباق پذیری خانواده بر نگرش به حجاب معنادارنبود. اثر غیر مستقیم سلامت روان با میانجی گری سرمایه روانشناختی برنگرش به حجاب معنادارنبود. اثر غیر مستقیم سلامت روان با میانجی گری همبستگی خانواده بر نگرش به حجاب معنادار بود.