آسیب شناسی آموزش همگانی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی

Abstract

هدف اصلی این پژوهش، آسیب شناسی آموزش همگانی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی استان زنجان است. برای دستیابی به این هدف از روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بهره گرفته شد. جامعه آماری این پژوهش هدفمند می باشد و شامل کلیه کارشناسان آسیب های اجتماعی، مربیان و مدرسان آموزش همگانی و جمعی از صاحب نظران است که به ارائه آموزش های همگانی برای مخاطبان در سطح مدارس می پردازند و تعداد آن ها با توجه به آمار اداره آموزش همگانی معاونت اجتماعی نیروی انتظامی استان زنجان 67 نفر بوده است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بوده است. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش همگانی عوامل فردی و فرهنگی- اجتماعی برکاهش آسیب های اجتماعی مؤثرند و روش های آموزش همگانی که اجرا می شود در کاهش آسیب های اجتماعی مؤثرند. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که پاسخ گویان معتقدند در آموزش همگانی آسیب های اجتماعی اعتیاد، نزاع و درگیری، فضای مجازی، سرقت و دزدی، انحرافات جنسی، پرخاشگری وخشونت، طلاق و خودکشی به ترتیب اولویت باید مورد توجه قرار گیرند.