تبیین ابعاد راهبرد ارتقاء سطح امنیت اجتماعی از منظر بهبود سبک تربیت دینی خانواده

Abstract

واژه تربیت به معنی فراهم آوردن زمینه برای پرورش استعدادهای درونی و به فعلیت رساندن نیروهای بالقوه است، تربیت دینی جنبه خاصی از تربیت است که فرد را به وظایف دینی و آداب شرعی آشنا می سازد و او را به خودشناسی و خداشناسی می رساند و نقش مهمی در توسعه معنوی و کمال یک جامعه دینی ایفا می کند. هدف از این پژوهش دست یابی به راهکارهای تربیت دینی در خانواده و امنیت با استناد به آیات قرآن و روایات ائمه اطهار(ع) است،روش این پژوهش توصیفی، تحلیلی می باشد که برای این کار از روش سند کاوی استفاده شده است. پژوهش حاضر ابتدا مفهوم شناسی تربیت دینی، اهمیت و نقش اساسی خانواده در تربیت دینی را مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است و سپس به راهکارهای تربیت دینی در خانواده با استناد به آیات قرآن و روایات پرداخته است. یافته های پژوهش نشان داد که تربیت دینی خانواده آثار قابل توجهی در امنیت جامعه دارد، زیرا جامعه از واحد های کوچکی به نام "خانواده" تشکیل شده واگر این واحدها اصلاح گردد مسلما جامعه اصلاح می شود.