رابطه بین آسیب های اجتماعی و امنیت اجتماعی و بررسی نقش پیشگیرانه آموزش و پرورش در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و تقویت امنیت اجتماعی

Abstract

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین آسیب های اجتماعی و ناامنی اجتماعی و نقش پیشگیرانه آموزش و پرورش در این مولفه ها است.آسیب های اجتماعی نوعی بدکاری سازمانی اجتماعی است که در همه جوامع کم و بیش یافت می شود و تنها تفاوت در شدت و ضعف و میزان آن است. آسیب های اجتماعی دارای پیامدهای متفاوتی می باشند که از جمله آنها می توان به ایجاد ناامنی فردی و اجتماعی اشاره کرد. همچنین روشهای مواجهه با آسیب های اجتماعی و تقویت امنیت شامل دو نوع برخورد است که یکی از آنها کیفری و واکنشی ودیگری غیر کیفری و پیشگیرانه است. که برخورد پیشگیرانه دارای مزایای بیشتری است. نهاد آموزش و پرورش از نهاد های تاثیر گذار در پیشگیری از بروز آسیب های اجتماعی و تقویت امنیت اجتماعی است. آموزش و پرورش نقش پیشگیرانه خود را در سه محور کلی از راهکارها انجام می رساند، اولی، مبارزه با بی سوادی و ترغیب افراد به اتمام دوره تحصیلات متوسطه؛ دومی، استفاده کارآمد نهاد آموزش و پرورش از نقش جامعه پذیری دانش آموزان؛ و سومی، آموزش مهارتهای زندگی در پایه های تحصیلی دوره های تعلیمات عمومی. نتیجه گیری می شود که در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و تقویت امنیت اجتماعی باید توجه ویژه ای به نهاد آموزش و پرورش داشت و با انجام طرح ها و برنامه های علمی مدون علاوه بر داشتن جامعه امن از صرف هزینه های بسیار زیاد برای امور قضایی و کیفری مجرمین در جامعه صرفه جویی نمود.